In de jaren dertig zette een onbekende Rotterdammer onze stad op de wereldkaart met een werkelijk ongekende actie. Ik heb het over Lou Vlasblom uit Crooswijk.

Lou Vlasblom was darmschraper van beroep. De jongeman werkte bij het slachthuis van Crooswijk. Lou stond, van ‘s ochtends tot ‘s avonds, de ingewanden van koeien en varkens schoon te maken. Klaar voor consumptie.

In de jaren dertig waren zwemmen en duiken een volkssport in onze stad. Veel Rotterdammers doken van hoge objecten in het water. Of zwommen het kanaal over: van Calais naar Dover. Ook Lou was een waterfanaat. Het was een familietik. Lou’s moeder was een Sperling. In die tijd een beroemde duikersfamilie.

Lou Vlasblom wilde méér zijn dan een anonieme darmschraper. Hij wilde iets doen waaraan iedereen hem later zou herinneren. En dat deed hij. Op zaterdag 14 januari 1933 schreef Lou geschiedenis. De toen 19-jarige jongeman klauterde de Koningshavenbrug in, in de volksmond beter bekend als De Hef. Hij klom helemaal naar boven. In de top van de brug aangekomen, trok Lou z’n jasje uit. Hij rookte op z’n gemakje een sigaretje. Hij zwaaide zelfs nog even naar omstanders, die met open mond omhoog keken.

En toen gebeurde het. Lou Vlasblom dook van de 70 meter hoge Hef. Hij draaide onderweg twee salto’s en maakte een perfecte landing in de Maas. Nooit eerder was iemand van zo’n hoogte het water in gedoken. Het was een wereldrecord. Maar daar had de politie geen boodschap aan. Lou was het water nog niet uit of hij werd door een agent in de kraag gegrepen en meegenomen naar het hoofdbureau. Lou z’n sprong was illegaal. De knul uit Crooswijk kreeg voor zijn actie een gepeperde bekeuring.

Maar de bizarre sprong van Lou ging als een lopend vuurtje. Internationale kranten schreven over Lou’s ongekende prestatie. En ook op de radio raakten de mensen niet uitgepraat. Over de hele wereld beschouwden mensen die jongeman uit Rotterdam-Crooswijk als een held. Lou was geen boefje, maar een topsporter die een waanzinnige prestatie had neergezet. En daarom werd Lou, een week na zijn arrestatie, met alle toeters en bellen gehuldigd in het Grand Theatre van Tuschinski in het centrum van Rotjeknor. Lou Vlasblom was in één plons wereldberoemd geworden.

Bijna raakte Lou in de vergetelheid. Maar historicus Siebe Thissen bracht een ode aan Lou in de vorm van een boek: De jongen die van De Hef sprong. En weet u waarom ik daar zo ontzettend blij om ben? Omdat de stads-icoon Lou laat zien dat iedereen, of je nou koning bent of darmschraper, in staat is iets groots te doen. Lou uit Crooswijk dreigde te worden vergeten, maar dankzij Siebe Thissen is hij nu vereeuwigd.

Maar, minstens zo belangrijk, het lijkt haast wel of de Rotterdamse geschiedenis pas begint bij het bombardement. Er is nauwelijks aandacht voor de periode vóór de oorlog. Terwijl onze stad ook toen al een wereldstad was. En dat wordt prachtig door de auteur neergezet.

Daarom is voor mij niet alleen Lou maar zeker ook Siebe een held. Hij is letterlijk en figuurlijk de geschiedenis van de stad in eh… gedoken. Zodat wij trotse Rotterdammers niet vergeten wie we zijn en waar we vandaan komen. Dat voel je aan je Rotterdamse water….