Nø368 Ken je dit nog? De parlevinker, een drijvende kruidenierswinkel

Pieter van der Stel (geboren in Oud IJsselmonde): “Dit is ‘Het Koetshuis’ in Oud IJsselmonde. Theo Sijthoff was een bekende couturier in de wereld van BN’ers in Rotterdam, daarbuiten en internationaal. Ik kwam daar als jongvolwassene regelmatig om mijn (spijker)broeken te kopen. Ik ging dan op woensdagmiddag, dat was altijd een rustige dag. Theo was altijd in voor een praatje en een verhaaltje. Dit moment werd altijd achterin de winkel gedaan. Daar had hij ook een barretje met van alles te drinken. Dus meestal was het even een biertje drinken samen. Bij het afrekenen was de prijs regelmatig lager als dat op het prijskaartje stond.”

Vera van der Keur: “Volgens mij was Theo Sijthoff oud-wielrenner. De wand in de winkel hing in ieder geval vol met sportfoto’s. Hij was ook groot fan van Fong Leng kleding. De winkel zat in Oud IJsselmonde. Wij zijn voor een bruiloft in de jaren 90 in de kledingwinkel geweest> Mijn moeder is toen voor een prachtige jurk geslaagd. Ze had de jurk na de bruiloft niet moeten wassen: het werd maatje T-shirt “.

Nico van Essen: “In de jaren ’80 waren wij het duo Nico en Dick en hebben wij onze kostuums gekocht bij Theo Sijthoff.”

Peter Oole: “We kochten als jonge jongens Wrangler spijkerbroeken en modebewuste T-Shirts bij Theo Sijthoff, bekend uit de wielrennerij en modeontwerper. In het Koetshuis gelegen aan de voet van de Van Brienenoordbrug in Oud-IJsselmonde, ik meen aan de Kasteelweg.  Voor mijn eerste vakantiebaantje in V&D moest ik in het bezit zijn van een pak met stropdas. Door meneer Sijthoff zelf werd ik in het bijzijn van mijn moeder geholpen en er werd een modern lichtblauw spijkerstofachtig colbert en pantalon met wit overhemd en rode stropdas aangemeten.  Ik voelde me de koning te rijk.  Later zou ik daar van mijn eerste vakantiebaanloontje een geheel witte spijkerbroek kopen en een geel zomerjasje.” 

S. Kruit: “Ik ken de kledingzaak van Theo goed. Ik heb er verschillende kostuums gekocht. Ik herinner mij de foto’s aan de muur van de wielrenner Sijthoff. Theo zat als ik het goed heb aan de Beneden Rijweg. Ik woonde zelf aan de Akselsekreek in Kreekhuizen.”

Jan Oostergetel: “Voor dit pand had hij zijn winkel in de Bovenstraat. Zelf ben ik in dit pand naar de kleuterschool geweest. Ook heeft er nog een bedrijf die reclameborden maakte voor films. Theo was een oud-wielrenner. Ik heb nog wel eens een fiets bij hem gekocht.”

Gerard Lagendijk: “Dit is het voormalige koetshuis dat oorspronkelijk hoorde bij het (afgebroken) kasteel van IJsselmonde. het stamt uit 1679 en was eigendom van de familie Bichon van IJsselmonde. Na afbraak van het kasteel bleef het koetshuis staan en was jarenlang een hoef /smederij zoals de foto uit 1970 Het staat aan de Benedenstraat in IJsselmonde. En de voormalige wielercoureur en modekoning Theo Sijthoff had hier zijn winkel.”

Peter J. den Tek: “U kent mij toch? Wie???” Theo Sijthoff gebruikte deze leus in zijn reclames, onder andere in de Wegwijzer, het huis-aan-huis blad van het Dorp (IJsselmonde). Theo Sijthoff was een zeker niet onverdienstelijk wielrenner op de weg en de baan en zelfs nog ploegleider van onder andere KRO Brandpunt Buitenspel en Aluminium Bazuin.  Nog tijdens het wielrennen is hij aan de Bovenstraat 163 in de voormalige kapperszaak van Visser een kledingwinkel gestart.  Zijn vrouw Tineke runde de zaak en Theo bleef Fietsen. 

 Velen kenden Tineke nog uit de Bijenkorf en om daar te mogen werken moet je wel heel wat mans zijn. Ze woonden boven de zaak en kregen twee kinderen. Ik was zijn buurjongen. Met zijn auto’s wassen heb ik destijds 1 gulden verdiend. Hij had toen een Ford Bus in de bekende eenheidskleur grijs. Later een Opel GT. Ik mocht ook zijn gras en heg knippen achter het pand enzovoorts, enzovoorts. Dat was wat anders dan bonen plukken. O ja, de Rolls wassen was ook leuk.Als de auto gewassen moest worden, liep Theo even achterom om bij ons te kijken. Mijn moeder had heerlijk ruikende soep. Dus ging Theo via de trap naar boven en even later zaten hij en Tineke aan de soep. Ik vraag me nu nog af: wisten ze van elkaar dat het soeptijd was?  

Theo wilde wat meer en had hier en daar inmiddels wat bekendheid gekregen. Dus Theo verbouwde het verkrotte koetshuis van het gesloopte Kasteel van IJsselmonde. En verkrot was het. Op het laatst zat er nog een smederijtje in. Ik denk dat Theo mogelijk onbedoeld gezorgd heeft dat het Koetshuis bewaard is gebleven en daardoor het erachter staand pand van de oude school ook. Het was echt een krot. Zelfs de muizen vluchtten uit het pand.  Maar het is zonder meer geweldig opgeknapt.  Nu had hij hier en daar gelukkig wat vaklui die dit konden. Nu zit er een restaurant in. 

Op de foto was de waterkering en de weg er nog niet en lag de ‘hol’ links. De Benedenstraat in er nog. De bomen op de foto staan er nog en door de bomen is de kerk te zien. Theo bouwde de zaak uit en kreeg heel bekende tv-persoonlijkheden over de vloer. Maar hij had ook weer heel bekende ontwerpers, waaronder de toch wel bijzondere ontwerper Fong Leng die hij de gelegenheid gaf om hun ontwerpen aan het volk te tonen. Daardoor kreeg hij ook veel klandizie van die tv-persoonlijkheden. En regelmatig zag je op de aftiteling: Kledingadvies: Theo Sijthoff.  En wilde je een bijzondere jurk of pak: hij had het. Trouwens: hij had ook sokken.  

Theo is helaas niet oud geworden. De twee dochters hebben nog op de Lijnbaan een modezaak gehad: Sijthoff en Sijthoff. Helaas is de jongste dochter ook niet oud geworden. Zij had als partner een bekende Nederlander. Misschien zijn er nog dorpers die weten dat de vader van Theo een meubelzaak had vlakbij het koetshuis. Dus Theo kon niet alleen hard fietsen, maar was ook opgegroeid in wat nu zo mooi detailhandel heet.”

Lya Teeuwen: “Ik heb er in 1987 een jurk gekocht voor het huwelijk van onze jongste dochter. Het was een chique. Het was een exclusieve winkel, maar Theo Sijthoff had er veel succes mee. En ik heb de jurk nog steeds hangen en kan hem niet zomaar wegdoen. Dit was de enige keer dat ik daar iets gekocht heb in IJsselmonde.”

Natasja Sijthoff: “Ik zag jullie oproep over oude verhalen rondom mijn vader Theo Sijthoff en het Koetshuis. Ik heb natuurlijk honderden verhalen, maar dit is wel een leuke. Het gaat over Patricia Paay. Zij was toen samen met Joey Fresco, die ook in de mode zat. In die tijd kwam ze vrij arrogant over en wilde ze eigenlijk niets met mijn vader te maken hebben. Als we elkaar tegenkwamen op modebeurzen, draaide ze vaak hooghartig haar gezicht weg zodra mijn vader langsliep.

Nu hadden wij destijds een witte Rolls Royce met een gouden engel erop. Die kreeg je gratis, inclusief chauffeur Jan, wanneer je een bruidsjurk bij ons kocht voor je grote dag. Op een dag werd mijn vader gebeld met de vraag of ze onze witte Rolls mochten huren voor het huwelijk van Patricia Paay. Mijn vader wist natuurlijk hoe zij over hem dacht, maar zei direct: “Natuurlijk, geen probleem — met onze chauffeur Jan erbij.” Zo gezegd, zo gedaan. Op de dag van het huwelijk zaten Patricia en Joey helemaal in hun bruidskleding in de auto, totdat onze chauffeur Jan onderweg een aanrijding kreeg… mét hen erin! Er zijn volgens mij nog verschillende krantenartikelen van Patricia in haar bruidsjurk na die aanrijding. Maar het grappigste van het hele verhaal? Pas toen ontdekte ze dat ze eigenlijk in de Rolls Royce van Theo Sijthoff zat. Dat had ze helemaal niet door gehad. Als ze dat van tevoren had geweten, was ze misschien nog liever gaan lopen, haha! We hebben hier thuis nog vaak hilarisch om gelachen.”

Hans Sijthoff: “Uw afbeelding in uw krant van Modehuis Theo Sijthoff is het Koetshuis In IJsselmonde. Dames- en herenkleding van het hogere segment. Hij heeft ook nog een zaak gehad op de Mauritsweg in de binnenstad van Rotterdam. Theo was een wielrenner en woonde in België. Ik ben geen familie, maar ik heb er wel eens kleding gekocht.”