Page 21 - week30-oudrotterdammer

This is a SEO version of week30-oudrotterdammer. Click here to view full version

« Previous Page Table of Contents Next Page »

Reisverslagen

Ik ben in het bezit van enkele reisversla-gen van vakanties eind jaren dertig en veertig. Wellicht zijn er nog familieleden die hier belangstelling voor hebben. Ze zijn gratis bij mij af te halen. Het gaat om de volgende verslagen: 1) een reisverslag van een vakantie via jeugdherbergen in de Ardennen met Rie Colaris-Zwart van augustus 1938. 2) Zo’n zelfde vakantie maar ditmaal van Cor van Meurs uit

juli 1939 en 3) Een reisverslag van een vakantie naar Curaçao en Costa Rica in oktober 1947.

J. van Hensbergen-van Haasterrt Munnikendijk 34 4012 BH Kerk-Avezaath 0344-681336 (na 30 juli) ------------------------------------------------- Bridgeclub Stokvis Rotterdam Bridgeclub Stokvis Rotterdam organi-

seert een zomeravondinstuif. Een ieder is welkom, ook zonder partner. Onze speelavond is donderdag, aanvang 19.45 uur, inloop vanaf 19.15 uur in het Jan Meertenshuis, Langendonckstraat 51 in Rotterdam-Lombardijen. Prijs voor leden Stokvis € 1,50, niet-leden € 2,00 per persoon. We spelen iedere donderdag-avond vanaf 9 juni tot 25 augustus. De beste acht scores tellen; na achtmaal te hebben gespeeld altijd prijs. Aanmelden en betalen aan de zaal.

------------------------------------------------- (Govert) Dorreboom

Wat een verrassing om mijn oude huisarts Govert Dorreboom terug te zien in het Oud Rotterdammertje. Ik woonde, net als hij, op de Maaskade en was van 1977 tot 1982 patiënt bij hem. Hij was een geweldige huisarts, modern, geestig, vol humor en met een goed luisterend oor. Met het vrije inloopspreekuur hielp zijn vrouw altijd mee. Zij was een schat. Ik

zou het heel leuk vinden nog eens wat van de familie te horen.

Anneke (Hendriks) Westerduin anneke.westerduin@hotmail.com ------------------------------------------------- Maasoord en onderduikers Net terug van vakantie las ik in RW’s mijmerZUIDhoekje over onderduikers in Maasoord, waar ik bijzonderheden van zoek van mijn opa. “Mijn grootouders hebben in de Jan van Loonslaan en aan het Van Alkemadeplein gewoond. Dat waren Salomon Cohen (1874-1942) en Roosje Cohen-Van der Veen (1873-1942). Zij hadden twee kinderen: mijn oom Nathan (Nico), in 1942 overleden in Auschwitz, en mijn moeder Saartje Cohen, overleden in 1986. Moeder overleefde WO2, doordat vader katholiek was. Ik ben erg met het verleden bezig en kwam na veel zoeken erachter dat mijn opa, Salomon Cohen, is overleden in Poortugaal. Ik kon het verband niet

leggen met dit dorp, totdat ik in DOR het stukje las en op de gedachte kwam dat opa daar ondergedoken was. Hij had een dansschool in de Jan van Loonslaan en was dansleraar en pianist, evenals mijn oom Nico, die ook een bekende damspe-ler was. Ik hoop dat er lezers zijn die over mijn familie kunnen vertellen.” Roza Keller-de Schrijver jgkeller5@hotmail.com ------------------------------------------------- Gerke Bos

Ik ben op zoek naar Gerke Bos. Hij kwam uit Rotterdam en woonde tijdens de hon-gerwinter bij mijn ouders en mij in Jelsum (Friesland). Wie kan mij helpen aan zijn adres? Ik ben benieuwd hoe het met hem gaat en wil hem graag wat foto’s sturen. Rients Bakker Grashof 88

2403 VJ Alphen aan den Rijn rients.joke@hetnet.nl

In verband met de privacywetgeving wijst De Oud-Rotterdammer de lezers erop dat zij met het insturen van een oproepje akkoord gaan met het vermelden van hun adresgegevens in de krant en daarmee tevens in het krantenarchief op het internet. TANTE POST

De Oud-Rotterdammer - De krant voor de 50-plusser Dinsdag 26 juli 2011 pagina 21

Duitsers vreesden Maasoord

Enige tijd geleden hoorde ik tijdens een interessante dagtocht in Rotterdam dat de Holland Amerika Lijn vele Oost Euro-pese joden voor de Tweede Wereldoorlog vanuit Rotterdam naar de Verenigde Staten had vervoerd. Onder deze joodse emigranten waren psychiatrische patiën-ten. Zij werden in de VS niet toegela-ten en door de HAL terug vervoerd. Uiteindelijk werden deze verschoppelin-gen ondergebracht in het Psychiatrisch Ziekenhuis Maasoord in Poortugaal, nu Delta ziekenhuis. Voordat mijn schoon-moeder, Trijntje Vermaas-Vroegindeweij, trouwde, was zij verpleegkundige in Maasoord. Tijdens de oorlog kwam vanuit Maasoord het dringende verzoek of mijn schoonouders konden zorgen voor voedselhulp voor de hongerlijdende bewoners van Maasoord. Zij hadden een kruidenierswinkel in Middelharnis. Mijn schoonvader, Jan Vermaas, ging de boeren op Flakkee vragen of zij hem voedsel wilden verkopen. Deze boeren hadden het niet gemakkelijk, doordat de Duitsers een groot gedeelte van dit eiland

onder water hadden gezet. Het voedsel dat mijn schoonvader had gekocht, werd telkens in een boot geladen, die in een rietkraag lag in het Haringvliet. Enige dagen nadat mijn schoonvader in mei 1959 was overleden, werd op het tramstation te Middelharnis een grote rouwkrans bezorgd. Aan deze rouwkrans zat een bericht voor de familie waarin de directie van Maasoord schreef: ”U moest eens weten hoeveel mensen van ons ziekenhuis tijdens de Tweede Wereldoor-log van de hongerdood zijn gered door uw man en vader.” Later bleek waarom de Duitsers niet graag in dit ziekenhuis wilden komen. Zij dachten dat zij daar besmet konden worden met psychische klachten. Daarom was dit ziekenhuis een redelijk veilig toevluchtsoord. Het was zelfs zo veilig, dat ook de ondergrondse vanuit dit ziekenhuis hun voorbereidend werk kon doen. L.Verhoeven De Touwbaan 50 3343 PK H.I.Ambacht l.verhoevenjzn@flternet.nl

Maasoord

Het artikel over de ondergedoken paarden in Maasoord bracht bij mij een herinnering boven over de oorlogsjaren rond de woongemeenschap die in de volksmond de zelfde naam droeg als de inrichting. Wij speelden veel in de aangrenzende polder, het ‘Kieweland.” Hoofdzakelijk langs het hek dat de grens vormde tussen inrichting en polder. Hierdoor hadden we veel contact met de patiënten achter dat hek. Door hun gedrag en gepraat wisten wij dat zij psy-chiatrisch patiënten waren. Maar als je daarmee opgroeit is dat geen probleem. Op een woensdagmiddag spraken we met een bepaalde patiënt en zeiden na afoop tegen elkaar: “Die man is helemaal niet gek. Die praat en doet heel normaal.” Thuis vertelde ik dit aan mijn vader, die zei dat ik daar niet meer over mocht praten. Later voor mij het bewijs dat er op de inrichting onderduikers moeten zijn geweest. Daar er op de inrichting ook NSB’ers werkten, moet dat voor de geneesheer-directeur een riskante onderneming zijn geweest. Op Maasoord

gebeurde nog wel meer. Zo is het persoonsbewijs van mijn oom vervalst, zodat hij op papier tien jaar ouder was. Men vond hem er wel erg jong uitzien voor zijn leeftijd! Ook weet ik zeker dat de ‘ondergrondse’ daar oefeningen hield. Als een volwassen persoon uit mijn om-geving ’s avonds eenmaal per week zijn gymschoenen aan had, dan was het voor hem weer zover. Maar als kind uit een ‘goed ‘gezin sprak je daar niet over. Bob Bastemeijer b.bastemeijer1@chello.nl

---------------------------------------------- Beste redactie

De ‘oude elftalfoto’ op pagina 22 van De Oud-Rotterdammer nummer 14 is niet in het oosten, maar in het westen van de stad genomen, vanaf het Land van Hoboken. De beide kerktorens zijn van de Paradijskerk, links ervan het Sint An-tonius gesticht. Het puntdak uiterst rechts op de foto is van de villa die nu dienst doet als hotel op de hoek van de Nieuwe Binnenweg en het Eendrachtsplein. Ik denk dat het elftal staat op de plek waar nu de Breitnerstraat is. Na het bombar-dement kwamen er noodwinkels en eind jaren zeventig werd het winkelcentrum De Boogjes geopend. Ronald van der Meer

---------------------------------------------- PTT

Ik was aangenaam verrast door het artikel en de foto over het gebouw van de PTT aan de Botersloot. Ik heb jarenlang in dit gebouw gewerkt en daar mijn man leren kennen, die helaas enige maanden geleden is overleden. De sfeer was on-gedwongen, iedereen – ook de directie – werd bij de voornaam genoemd, het was werkelijk een gezellige cultuur. Ria Groenen-van Tilborg famgroenen@simpc.nl

---------------------------------------------- Klassiek zeemansleven

Als zeeman ben ik dikwijls door het Suezkanaal naar de Perzische Golf gevaren om olie te laden voor Euro-pese havens. Wij hadden nooit last van piraten. Ik heb op Nederlandse, maar ook

Noorse, Zweedse en Engelse schepen ge-varen. Ik voer het liefst op buitenlandse schepen, omdat de gage hoger was en het eten en drinken niet op rantsoen was, zoals op Hollandse schepen. Ik werd in 1948 koksmaat bij rederij Van Uden, aan boord van het stoomschip Parkhaven. De reis ging naar Zuid-Amerika. Eerst naar Madeira om kolen te bunkeren en daarna naar Santos Brazilië, Montevi-deo, Buenos Aires en de rivier op naar Rosario en Santa Fé. Er was ook nog een haven genaamd Villa Constentution. Het was een hele belevenis als zestienjarige jongen zo’n reis te maken. Ik kan mij nog goed herinneren dat ik een derde van mijn gage kon opnemen, 65 gulden per maand. Van dat geld werden rijst, koffe en andere levensmiddelen gekocht, die in Nederland nog op de bon waren. Er werd ook gesmokkeld, vooral sigaretten. Ik had geleerd mijn Sunlight zeepdozen te bewaren, zodat ik daarin twee pakjes Camel kon verstoppen. Met vijf lege doosjes kon je een slof sigaretten het land in smokkelen. Dat leverde weer extra zakgeld op. Als koksmaat moest ik voorraden uit de proviandkamer halen en een tank vullen met drinkwater. Het wa-ter werd een paar maal per dag gekookt. Op het achterdek schilde ik de aardap-pels, met de hand, zo dun mogelijk en zonder pitten. Elke dag dertig kilo. De tweede kok kneedde en bakte elke dag brood en ook krentenbrood voor de zon- en feestdagen. Ik verdiende wat bij door de was te doen voor de bemanning. Er was geen wasautomaat aan boord. Als je jezelf moest wassen, tapte je een emmer water en dan ging de stoomkraan erin. Dan had je warm water om je zelf te soppen met de overheerlijke Sunlight Zeep. Het was nog romantisch varen zonder TV en radio. Een enkeling aan boord had een radio, bij wie je mocht meeluisteren naar de Hollandse zender op de korte golf. Je moest wel een goede antenne hebben. Joop Zijdemans Denemarken

Jop.zijdemans@gmail.com

Bodekamer stadhuis 1965-1969

Toen ik in mei 1963 uit dienst kwam, had ik geen werk en mijn vader zei: “Waarom ga je niet naar het Gemeentehuis voor werk?” Je moet gewoon zeggen dat het je niet uitmaakt wat voor werk ze hebben. Ik ging ‘s middags naar personeelszaken op de Coolsingel en kreeg te horen dat er werk voor mij was als ik mijn sik zou afscheren. Ik moest wel zo snel mogelijk terugkeren. Vlug geschoren, terug naar de Coolsingel en weer naar personeelszaken. Daar wachtte een man in uniform op mij: “En meneer Krastman lijkt het u iets?”, vroeg de man van de Huishoudelijke dienst. En voor ik het wist, was ik aangenomen. Ik moest bij de frma Cohen aan de Scheepstim-mermanlaan een uniform laten aanmeten en twee weken later was ik bode in het stadhuis. Ik begon met post rond brengen over de afdelingen en werd ingewerkt door de heer Van der Schee. Ik was een knaap van 23 en zeer verlegen. Op de typekamer werd ik voorgesteld als een vrije jongeman, die best met een van de jonge dames uit wilde. Ik kleurde tot in mijn nek, tot grote hilariteit van de dames. Later kreeg ik buitendienst. Ik mocht bij de ROTEB een brommer (Be-

rini) ophalen en kreeg een tas mee met formulieren. Dat waren exploiten van de belasting waar de deurwaarder al mee aan de deur was geweest en ‘niet thuis’ op had geschreven. Daarna assisteren bij huwelijken, recepties en andere zaken waar burgemeester of wethouder bij aanwezig waren. Alles bij elkaar een gedegen opleiding. Na vier jaar ging ik naar de gemeente Spijkenisse, omdat ik daar 100 gulden meer kon verdienen. Enkele namen van Rotterdamse collega’s zijn: hoofd bodekamer Krastman, waarnemend hoofd Kristeleijn en de heren Van de Boogaard, Smeets, Seip en Van der Schee; de anderen weet ik niet meer. Bode burgemeester was de heer Schepers en van de wethouders weet ik alleen nog de heer Garama. Op de foto zit ik links onderaan. De collega’s op de andere foto,s waren op mijn bruiloft en receptie.

Jaap Koen - jaapkoen@hotmail.com

Wie zijn dit?

Deze foto komt uit de verzameling van mijn overgrootouders Schreuder-Ruighaver te Rot-terdam. Oma Schreuder-Ruighaver’s vader, Gerrit Ruighaver, huwde Gerritdina Grobben, zijn tweede echtgenote. Misschien familie van haar? Komt deze foto iemand bekend voor? Elwyn Schreuder

e.schreuder7@chello.nl - Komt iemand deze foto bekend

voor? -

Oproepjes

In verband met de privacywetgeving wijst De Oud-Rotterdammer de lezers erop dat zij met het insturen van een oproepje akkoord gaan met het vermelden van hun adresgegevens in de krant en daarmee tevens in het krantenarchief op het internet.

Page 21 - week30-oudrotterdammer

This is a SEO version of week30-oudrotterdammer. Click here to view full version

« Previous Page Table of Contents Next Page »