De Oud Rotterdammer Week 44 - page 1

Op 10 november 1944 zagen
we soldaten de omgeving
en dus ook de Beverstraat
afzetten. Niemand mocht
naar buiten. Alle mannen en
jongens van 17 tot en met 40
jaar werden afgevoerd met
onbekende bestemming. We
kregen schone beloften, zoals
per dag vijf gulden, vrij roken
enzovoort. We dachten dat
het een paar weken betrof.
Rond één uur ging een Duitse
Feldwebel alle huizen binnen om te
controleren hoe oud we waren. Ik was
34 en moest gelijk mee, evenals onze
buurman, vader van vijf kinderen.
We liepen naar Café Centraal op de
Beijerlandselaan, waar we tot vier uur
moesten wachten, waarna we naar het
Feijenoordstadion liepen. Daar hebben
we op het veld een paar uur in de kou
en motregen in groepen gestaan. Later
mochten we het stadion binnen voor
de nacht. Binnen konden we neerhur-
ken, tegen elkaar aan, zonder licht
of warmte. Rond elf uur moesten we
weer naar buiten en werden we geteld.
Na een uurtje mochten we weer naar
binnen. We lagen in elkaar gepropt,
van slapen is niets gekomen.
Rijnaken
Zaterdagmorgen liepen we via de
Oranjeboomstraat naar de Nassauha-
ven. Onderweg werden we begeleid
door een hele rij mensen. We kregen
brood en soms een appel toegestopt.
Op de kade moesten we het ruim in
van een van de rijnaken, die van bin-
nen nat en verroest waren. We vertrok-
ken zaterdagmiddag met onbekende
bestemming. We voeren langzaam en
niet ver van de wal, omdat er Engelse
vliegtuigen overvlogen. Zondag-
morgen 12 november kwamen we in
Vreeswijk aan. We voeren verder naar
Amsterdam, waar we tegen de middag
arriveerden. Van slapen was weer niets
gekomen. Wat er die zondag in mij
omging kan ik moeilijk beschrijven.
Zondagmorgen lazen we altijd in Gods
woord. Nu werd er gevloekt en gespot.
Dit alles greep mij aan. Ik dacht aan
jullie en het middagmaal waarvoor het
nu tijd was. Als ik toen geen zekerheid
had gehad dat de Heere met mij was,
had ik geen hoop meer gehad.
Geweren
In Amsterdam kregen we voor het
eerst brood en een stukje kaas en ge-
noeg koffie. ‘s Nachts voeren we over
het IJsselmeer. In stilte bad ik. Tegen
het ochtendgloren arriveerden we in
Kampen. Daar moesten we op de kade
gaan staan, in rijen van vijf en weer
in de regen. Na lang gestaan te heb-
ben, ging de reis verder te voet, alles
onder bedreiging van Duitse geweren.
De reis van Kampen naar het kamp
in Wezep zal ik niet licht vergeten.
Na ruim vier uur lopen kwamen we
doornat en koud aan in het overvolle
kamp. We kwamen in de kelder van
het gebouw terecht, het water stond in
mijn schoenen. Een poosje later kwam
er een jongen van boven vragen of we
bij hen wilden komen. Daar was het
warm en een houten vloer. Daar heb-
ben we ons gedroogd en opgewarmd.
We waren daar met twaalf man, veel
te veel voor zo’n kamer voor vier of
vijf man. Die nacht hebben we toch
geslapen. Het eten was goed, maar te
weinig. ‘s Morgens werden we geteld
om te zien hoeveel voedsel er moest
zijn. Elke dag liepen er mannen en
jongens weg. Ze liepen het risico
doodgeschoten te worden. Ik heb het
nooit gewaagd, omdat ik dat niet kon
verantwoorden tegenover mijn vrouw
en kinderen.
Donderdag liep ik naar beneden,
overal geroezemoes. In drie kelderver-
trekken zaten ook mensen bij elkaar;
ze hadden daar een kacheltje. Ik keek
door een kier in de deur. Mijnheer
Treurniet, die ook in de Beverstraat
woonde, las staande uit een bijbeltje
voor. Ik bleef kijken en toen hij uitge-
sproken was dankte hij voor het eten
en sprak van al onze noden.
Knollen
Dit tafereel greep me aan. Ik was
mezelf niet meer. Ik klopte op de deur
en mijnheer Treurniet liet me binnen
en ik kon uit emotie niet zeggen wat ik
op mijn hart had. Hij legde zijn hand
op mijn schouder, waarna ik na enkele
minuten weer tot mijzelf kwam en een
sigaret van hem kreeg.
Op zondag vertrokken we lopend
naar de trein. Uren zaten we in een
overvolle wagon. Tegen twee uur
zette de trein zich in beweging. Eten
hadden we nog niet gehad. Een eind
verder bleven we weer staan. De
Duitse bewaking trok toen knollen uit
het veld die de koeien aten, om voor
ons als voedsel te dienen.
Engelse piloten
Op verschillende stations werd nog
gestopt, maar we wisten niet waar we
waren. Ze vervoerden ons liever in de
nacht. Overdag was te gevaarlijk, in
verband met Engelse piloten die op
alles schoten wat bewoog. Plotseling
voelden we een hevige stoot, de trein
ging nog even door en stond toen stil.
Onze trein was op een stilstaande goe-
derentrein gereden. We zaten gelukkig
achterin en kwamen er goed vanaf. De
twee voorste wagons waren in elkaar
geschoven. Later moesten we over-
stappen in een andere trein. Ik hoorde
toen al van 26 doden. Ik was de Heere
dankbaar dat Hij ons gespaard had.
We reden weer en kwamen eerst aan
in Oldenburg, daarna Bremen, een
afgebrande en platgebombardeerde
stad. Daarna naar Kirchwijcke. Hier
moesten we uitstappen en weer in
de rij staan met 100 man bij elkaar.
Dat was dus maandag 20 november,
tien dagen na de razzia. Toen te voet
naar de toneelzaal, waar we met 250
man in konden. Er lag stro en we
konden daarop zitten en later slapen.
‘s Avonds kregen we warme soep.
De volgende morgen stond er een
boerenkar om ons mee te nemen om
bij de boeren te werken. Zo kwam ik
terecht in Heiligenbruck, waar ik tot
de bevrijding op 8 april 1945 bleef.
In juni kon ik via Eindhoven naar
Rotterdam.
Zeventig jaar geleden, op 10 november
1944, werden Rotterdammers tussen de
18 en 40 jaar naar Duitsland afgevoerd.
Rotterdammer L. Vonk heeft daarvan
een dagboek bijgehouden dat pas na zijn
overlijden mocht worden gelezen. Bo-
venstaande is een herschreven fragment
dat een indruk geeft van het dagboek..
De barre tocht naar Duitsland
De Oud
Dinsdag 28 oktober 2014 . Jaargang 10, nr. 22
Deze week o.a.:
Duivensport
was gezellig
Pag. 5
Voetbalgekke
zondagen
Pag. 9
Rotterdam
jazzstad
Pag. 11
Niet spotten
met Lorre
Pag. 19
Op 10 november 1944 werden in de hele stad mannen afgevoerd,zoals hier op de Oudedijk (Foto uit Rotterdam 40-45)
Oplage: 122.000 ex.
GRATIS
PROTHESE CHECK
Marisstraat2
3131GM Vlaardingen
0104354594
KIJK VOOR MEER INFORMATIE OP:
Tandprothetische Praktijk
Hagen
BV
Ons pand in Rotterdam (Zwart Janstraat 122a)
is compleet vernieuwd.
Wij willen de heropening graag met u vieren.
Nu € 150,- retour
Zie onze advertentie op pagina 6
voor meer informatie
Rotterdam
24 uur per dag
bereikbaar op
010 - 293 04 22. Ook als u niet of
elders verzekerd bent.
Kijk ook op
De wereld aa
hilledijk 265‐269 | rott
n uw voeten
erdam | 010‐4841000
enmode.nl
De wereld aa
hilledijk
n uw voeten
e
rdam | 010‐4841000
enmode.nl
1 2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,...28
Powered by FlippingBook