De Oud Rotterdammer Week 34 - page 1

In september 1936 ben ik
naar de lagere school gegaan
aan het Bospolderplein. De
bovenverdieping was voor de
meisjes en de onderste voor
de jongens. Ook het speel-
kwartier werd gescheiden
gehouden. Er heerste een
strenge discipline, gewaar-
borgd door hoofdmeester
Peet, een kleine man met een
hoed op. Hij sprak met een
stem die er geen twijfel over
liet bestaan wie de baas was.
Ik had het vanaf de eerste dag naar
mijn zin op school. Samen met mijn
broer, die in zesde klas zat, liep ik
naar school. Ik ging graag vroeg naar
school, want onder de bomen op het
schoolplein kon je leuk spelen. Het
was begin oktober en het begon al
wat kouder te worden, zodat ik mijn
jekkertje met de goudkleurige marine-
knopen aan moest.
Een rage was ‘een stinkertje maken’,
een afgedankte schoenveter die met
een vergrootglas door middel van de
zon in brand werd gestoken. Je hield
dan het vergrootglas boven het vetertje
in de zon en het brandpunt van het
glas gaf een zo hoge concentratie van
het licht, dat de veter spontaan begon
te branden. Daarna ging je ermee
zwaaien en maakte een rookpluim die
aardig kon stinken. Het leek wat op
het zwaaien van de wierookpot in de
rooms-katholieke kerk.
Brand
Op een dag waren we voor aanvang
van de school weer met de stinker-
tjes bezig. De schoolbel ging en het
stinkertje werd uitgemaakt door met
je schoen het vurige kopje te doven.
In de gang werd op je nummer je jas
opgehangen.
Halverwege de middag was een jon-
gen naar de wc geweest. Hij zei: “Me-
vrouw het stinkt op de gang, er staat
iets in brand.” Mevrouw Hertsberger
ging de gang op en zei tot ons kinde-
ren: “Pak je tekenvel en ga tekenen, ik
moet even naar mijnheer Peet.”
Op de gang hoorden we praten en
het spoelen van water. Eindelijk ging
de deur open en kwam onze lerares
met rood hoofd en verwarde haren te
voorschijn. Achter haar kwam boven-
meester Peet, met in zijn vooruitgesto-
ken hand een kletsnatte jas. “Van wie
is deze jas?” bulderde het hoofd der
school. Het was mijn donkerblauwe
jekkertje met de koperen knopen. Ik
zei zacht “Van mij.”
“Van wie?” vroeg de bovenmeester
met luide stem. Het was doodstil in de
klas. Twee kinderen wezen naar mij.
“Van jou Daniël?” vroeg mevrouw. Ik
knikte. “Ga maar met mijnheer Peet
mee”, vervolgde ze. En zo liep ik met
de god van de school de gang door
in de richting van de zesde klas. Bo-
venmeester Peet hing mijn jas op en
zei: “Ga daar maar op de bank zitten
en blijf daar tot je na schooltijd wordt
opgehaald.”
Hij verdween in de zesde klas waar
ook mijn broer de lessen volgde. Ik
zat daar stil en angstig in de buurt
van mijn broer in afwachting van de
dingen die zouden komen. Opeens
viel mijn oog op mijn jas, die nog
nadrupte. Waarom hadden ze hem
zo nat gemaakt? Pas toen begreep ik
de ernst van alles. Mijn jas was in de
brand gegaan door het stinkertje dat ik
niet goed had uitgemaakt. Toen over-
viel mij grote angst. Ik had iets ergs
gedaan, mijn jas kapot, mevrouw en
bovenmeester boos, misschien werd ik
wel van school gestuurd.
Schroeigaten
Voorzichtig sloop ik naar de overkant
van de gang. Aan de buitenkant van
mijn jas was niets te zien. Toen ik
de binnenkant bekeek, zag ik grote
schroeigaten in de voering. De zak
waarin ik het stinkertje had opgebor-
gen, bestond niet meer. De bel van
vier uur werd geluid. De kinderen
kwamen uit de klassen en stelden
zich op in rijen van twee aan twee. Ze
keken naar mij en hun blikken spraken
niet veel goeds, ik werd steeds ang-
stiger. Mijn broer kwam uit de zesde
klas, hij had rood omrande ogen, ik
kon zien dat hij had gehuild. We lie-
pen naar de kamer van de hoofdonder-
wijzer. Voorzichtig klopte mijn broer
op de deur en hij hield mijn hand vast,
ik werd vreselijk bang voor de dingen
die zouden komen. “Binnen”, riep een
strenge stem.
Achter een schrijftafel zat mees-
ter Peet, voor hem lag een stukje
verschroeide veter. “Je vader moet
op school komen, kinderen die
brand stichten, kan ik op school niet
gebruiken”, zei hij tegen mijn broer.
“Jouw broertje”, vervolgde hij, terwijl
hij naar me wees, “steekt veters aan
en vergeet die dan te doven, waardoor
zijn jas in de brand is geraakt. Zo kan
de school in de brand gaan.”
Lucifers
“Hoe kom jij aan die lucifers”, vroeg
meester Peet streng. De tranen kwa-
men in mijn ogen, maar mijn angst
maakte plaats voor moed. Lucifers
was het meest verboden speelgoed
dat je kon bedenken. Als je die had,
dan had je het zeker van thuis weg-
genomen en dat was stelen. Stelen
was gemeen, had moeder ons geleerd;
daar stond een zware straf op tot zelfs
gevangenisstraf.
Ik kreeg de pest in, omdat meester
Peet mij vals beschuldigde. Mijn
tranen verdwenen en ik zei: “Je kunt
het zo laten branden”, en haalde mijn
vergrootglas uit mijn zak. Even was
het stil in de onderwijzerskamer.
Meester Peet boog zich voorover en
haalde het vergrootglas uit mijn hand.
Zijn houding veranderde door zoveel
natuurkundig vernuft. Zijn stem werd
wat vriendelijker en hij zei: “Ga naar
huis en vraag of je vader of je moeder
op school wil komen.”
Thuis werd het verhaal verteld.
Moeder was boos, ik moest vroeg naar
bed. De andere dag ging ze mee naar
school. Ze sprak met de hoofdonder-
wijzer en met de lerares Toen ik na
school thuis kwam, zei ze dat ik nooit
meer een stinkertje mocht maken. Het
vergrootglas had ze meegebracht. Ik
heb het nooit meer gezien.
D.J. H. van de Ven
Spoorsingel 5
3033 GE Rotterdam
010-4664025
06-44278840
Stinkertje zet school bijna in de hens
De Oud
Dinsdag 18 augustus 2015 . Jaargang 11, nr. 17
Deze week o.a.:
Bedrijvige
Zalmhaven
Pag. 7
Nooit te oud
voor muziek
Pag. 9
Ommoord ziet
Sarah
Pag.15
Nostalgisch
brunchen
Pag. 17
Het Bosplolderplein was een speeloord voor kinderen.Links een deel van de Bospolderschool, foto Voet
Oplage: 122.000 ex.
T 010 418 23 33 (dag en nacht) |
ZORG
Ontzorgtenruimtwaargewenst
Wijzijnugraagvandienst
Zorgruim is er om te ontzorgen
en ontruimen waar gewenst.
Laatzorgruimenuhelpenmethet
leegruimenvanuwwoningofbedrijf.
•Kleineherstelwerkzaamheden
•Wittenvanmurenenplafonds
•Vloerbedekkingverwijderen
Contact
T0111850864
M0648512005
Inmijnomgevingmerkte ikdatvooralouderemensen
behoeftehebbenaanuitgebreideondersteuningenadviesbij
eenverhuizingofhet leegruimenvanwoningen.
Waarmoetenmensenzonderveel familieofvriendenmethun inboedelnaartoe
alszekleinergaanwonen?Ofwat tedoenbijeensterfgeval?
Zorgappartementenmoetennaeenoverlijdenmeestal
maardenabestaandenhebbenopdatmomentvaak
wel ietsandersaanhunhoofd.
T 0111 85 08 64
M 06 4851 2005
Zorgrui is er om te
ontzorgen en ontruimen
waar gewenst.
Laat zorgruimen u
helpen met het
leegruimen van uw
woning of bedrijf.
Wij zijn u graag van dienst
WERELDHAVENDAGEN BIJ DE BEREN BOOT!
Geniet van heerlijke
gerechten aan de kade of
vaar mee met een van de
prachtige rondvaarten!
4, 5 EN 6 SEPTEMBER
Voor meer informatie:
5 EN 6 SEPTEMBER
GENIET 1
e
EN 2
e
PAASDAG
VAN HET UITGEBREIDE
BRUNCHBUFFET!
PASEN OP DE BEREN BOOT!
Parkhaven (tegenover de Euromast) Rotterdam
Reserveerviawww.berenboot.nlof010 -436 19 11
VOLWASSENEN
29,50 P.P.
KINDEREN
(3T/M 12 JAAR)
19,50 P.P.
VIER PASEN OP DE BER N BOOT!
AVONDVAART
OF
v.a.
...dáár voel jij je thuis!
boot
Verschillende
rondvaartenvan:
1 ,2
½
en3
½
uur
(métvuurwerk!)
1 2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,...24
Powered by FlippingBook