De Oud Rotterdammer Week - page 1

Een echte Feyenoordfan is
supporter in goede en slechte
tijden. Dat blijkt ook in dit
nummer van De Oud-Rotter-
dammer, waarin herinnerin-
gen van lezers aan Feyenoord
‘van vroeger’ overal opduiken.
Dit openingsverhaal van Bert
Kooij staat symbool voor de
échte Feyenoordfan.
Ik ben pal onder de lichtmasten van
De Kuip in Rotterdam-Zuid geboren.
De hele familie bestond dan ook uit
echte Rotterdammerts en is hartstoch-
telijk Feyenoord-supporter. Dat virus
krijg je, voor zover het niet al erfelijk
bepaald is, bij je geboorte mee. Op
zondag géén Floris en Sindala, maar
Sport in Beeld op TV. Als Feyenoord
echter verloren had, werd er geen
Sport in Beeld gekeken en zouden
we in theorie naar Nederland 2 kun-
nen kijken. De praktijk was echter
dat we bij een verloren wedstrijd
van Feyenoord na het eten, als er
al gegeten werd, als een raket naar
bed werden gestuurd. Dat waren de
korte zondagen waarin je ‘s avonds
dan wel weer genoeg tijd had om je
voor te bereiden op de maandag. Niet
om je huiswerk nu eens een keer af
te hebben, maar om de benodigde
argumenten te zoeken waarom onze
club verloren had. Die had je echt
nodig want je vriendjes van Sparta
zouden natuurlijk, al dan niet smalend,
de nodige vragen gaan stellen. Voor
vriendjes met een liefde voor de club
uit 020 hoefde je dan weer niet bang te
zijn. Die had je namelijk niet en als er
daar toch één bijdehand van deed, was
er altijd nog het speelkwartier om dat
recht te zetten.
Stadions
Vanaf m’n 13e jaar ging ik regelmatig
zelfstandig naar thuiswedstrijden van
Feyenoord, maar vanaf m’n 15e jaar
was ik echt bij elke wedstrijd. Al m’n
centjes gingen in het supporteren van
mijn club zitten, maar ik heb dan ook
alle binnenlandse en veel buitenlandse
stadions van binnen gezien.
Ik wil u meenemen naar 1991. Mijn
club bevindt zich in het diepste dal
ooit. Er wordt bijna géén wedstrijd
meer gewonnen. Het absolute diepte-
punt is de wedstrijd PSV-Feyenoord
op 3 maart; 6-0 voor PSV. Feyenoord
kukelt naar een beschamende vijftien-
de plaats op de ranglijst. Met schaam-
rood op de kaken druipen we af
richting Rotterdam. In de auto vloek
en tier ik de hele boel bij elkaar en
besluit Feyenoord een poosje links te
laten liggen. Acht dagen later is echter
de wedstrijd voor de Amstel Cup (nu
KNVB beker), ook weer tegen PSV,
weer in Eindhoven. Ik denk er over
toch te gaan als een collega belt. Die
is seizoenkaarthouder van PSV en
vraagt of ik mee wil op het kaartje van
iemand die niet kan. Het idee naast
zo’n ‘lampie’ te zitten en waarschijn-
lijk weer naar een onnoemelijk pak
slaag te gaan zitten kijken klinkt niet
aanlokkelijk. Het Feyenoord-gevoel
wint het weer. Ik zeg ja en maak
mezelf wijs dat statistisch gezien de
kans op een keer winnen na iedere
verliespartij toeneemt. Je kan jezelf
maar in de maling nemen, zeg maar.
Gras gevreten
Het is donderdag 11 april 1991. Daar
zit ik dan, in mijn beleving als enige
Feyenoorder op de hoofdtribune voor
seizoenkaarthouders van PSV aan de
lange zijde. Er wordt afgetrapt en de
ene PSV-aanval na de andere rolt rich-
ting Rotterdams doel. Maar gescoord
wordt er niet. Ik ontwaar een heel
ander Feyenoord dan de afgelopen
wedstrijden. Er wordt weer geknokt
en gras gevreten. Bij rust is het nog
steeds 0-0. In de tweede helft is het
weer PSV dat fel van leer trekt, maar
bij Feyenoord is iets onoverwinnelijks
over de ploeg gekomen. We krijgen
zelfs kansen en komen in de 53e mi-
nuut op 0-1. Henk Fräser scoort na een
prachtige steekpass van de tovenaar
van Tatabanya, Jozef Kipric. Ik spring
op en juich als nooit tevoren, gade-
geslagen door de gehele tribune op
de lange zijde. Met samen geknepen
billen kijk ik de rest van de wedstrijd
uit en als het laatste fluitsignaal klinkt,
spring ik juichend op. Pas dan valt mij
op hoeveel Feyenoord-supporters er
toch weer zijn meegereisd. Niet alleen
in het uitvak is het feest, maar ook
aan de andere kant van het stadion en
achter het andere doel. Later bleken
meer dan 3000 Feyenoordsupporters
aanwezig.
Gek van blijdschap
De spelers van Feyenoord tuimelen
over elkaar heen van vreugde. Shirts
gaan uit en vliegen de tribune in.
Supporters worden echt helemaal
gek van blijdschap. Ik sta zelf in m’n
eentje na te juichen op de leeggelopen
PSV-tribune. Ben natuurlijk ook door
het dolle heen en klap m’n handen
stuk. De spelers van Feyenoord gaan
op enig moment richting hoofdtri-
bune, omdat daar de ingang van de
kleedkamers is, en ik krijg oogcontact
met Henk Fräser. Die balt z’n vuisten,
steekt ze met gestrekte armen in de
lucht en schreeuwt “YES!” De tranen
biggelen over m’n wangen. Alle
verdriet, vernederingen en emotie
van afgelopen jaren komen er nu in
één keer uit. Minstens zo emotioneel
is dat er weer zo onnoemelijk veel
Feyenoord-supporters bij zijn en
ik niet de enige ben met tranen van
vreugde. Ik ben er trots op een Rot-
terdammert te zijn, want Rotterdam-
mers geven nooit op. Goeie tijden of
slechte tijden. Ik blijf nog vijf minuten
trillend zitten op de tribune, rook een
shaggie, droog m’n tranen en loop dan
omhoog om de tribune te verlaten. Die
komt echter uit in een grote kantine
en daar krijg ik van PSV-supporters
schouderklopjes, felicitaties en een
drankje. Je kan zeggen wat je wil over
brabo’s; aan sportiviteit en gezellig-
heid geen gebrek.
Op de terugweg staat bij Dordrecht
een file voor de Kiltunnel. Een ko-
lonne Feyenoordsupporters komt tot
stilstand. Iedereen stapt uit. Keiharde
muziek klinkt uit auto’s en iedereen
gaat helemaal los. Er wordt gezwaaid
met vlaggen, gejuicht, gedanst en
gesprongen. Om 02.00 uur wordt de
tunnel vrijgeven en zet het hele spul
zich in beweging. Ik kom om 03.00
uur thuis, zet de wekker op 06.00
uur, want er moet morgen wel weer
gewoon gewerkt worden. Feyenoord
won dat jaar de finale tegen FC Den
Bosch en veroverde de Amstel Cup.
Bert Kooij
)
Tranen kunnen ook van blijdschap zijn
De Oud
Dinsdag 16 mei 2017 . Jaargang 13, nr.10
Deze week o.a.:
Ongebroken
verzet
Pag. 5
Coolsingel
1970
Pag. 9
Reünie CVV
pag. 15
De lijdensweg
(deel 2)
Pag. 17
Huldiging op de Coolsingel 47 jaar geleden: Coen Moulijn zwaait met bloemen
Oplage: 122.000 ex.
Heerlijk temidden van bossen en vennen in “De parel van brabant” Oisterwijk!
• 2 pers op een kamer geldt een kor�ng van € 30,- p.p.
• Opstapplaatsen: Zuidplein, Alexander, Hoogvliet, Vlaardingen
• Midweek met eigen vervoer,
geen uitstapjes 10-14 en 21-28 juli 14-8 aug 270 euro p.p. halfpension
VOLLEDIG VERZORGDE VAKANTIE WEKEN
VOOR SENIOREN INCLUSIEF VERVOER PER LUXE TOURINGCAR
Tel: 013 5282555 / 06 53756941 -
-
• Halen/brengen 4 middagtochtjes
€ 635
; p.p volpension
Winkelcentrum Lageland
Sam. Esmeijerplein 30
3067 AP Rotterdam
T 010-420 53 34
41 83
Scoor een bril bij ...
Brillen-Contactlenzen-Optometrie
Winkelcentrum Lageland
Samuël Esmeijerplein 30
3067 AP Rotterdam
010 4205334
O
pt
1 2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,...24
Powered by FlippingBook