De Utrechter Week 02 - page 11

je een plunjezak met spullen
meegaf, naar de barak.
Daar moest je je omkleden in zo’n
apepakkie met het boordje strak
gesloten. De eerste handeling was je
strozak vullen, een slaapplaats zoeken
en je kast vullen met de spullen uit je
plunjezak. Eerste kennismaking met
de staf en tevens te horen gekregen dat
wij ‘s morgens om 8.00 uur netjes ge-
kleed in je eerste grijs op appel moes-
ten staan. We waren met zo’n dertig
manschappen uit het hele land. Ik zag
geen bekende en voelde me erg alleen.
Het toeval was wel dat mijn oudste
broer daar als beroepsmajoor werkte,
maar ik heb hem de eerste week niet
gezien. Hij had een luizenbaan en
zat daar op kantoor. Na een week
drillen en schreeuwen kon ik hem
gaan bezoeken en ben toen in huilen
uitgebarsten, maar zei de majoor (mijn
broer): “Daar word je groot van.”
Mijn slaapie was een schoenenman uit
Uithoorn, en dat werd mijn vriend, tot
op heden toe.
Sjaak Swart
Je werd de hele dag bezig gehouden,
met allerlei oefeningen en bezighe-
den. Er werd ook gesport en er zaten
bekende voetballers bij zoals Henk
Schouten van Feyenoord en Johan
Weusting van Sportclub Enschede.
Iedere vrijdag kwam de visboer langs,
ene Ome Jaap. Dan kon je een haring
of ander visje kopen. Hij vertelde dat
zijn kleinzoon in het Nederlands elftal
ging voetballen. Wij moesten daar
hartelijk om lachen. Hij haalde zelfs
een fotootje uit z’n zak met een klein
jochie erop. Ome Jaap had wel gelijk.
Hij was de opa van Sjaak Swart.
Ik heb één keer een sergeant op z’n
bek geslagen en dat was helemaal
fout. Ik moest het gevang in. Ik
moest aan de commandant de reden
verklaren. Mijn straf werd verminderd
en omgezet naar ‘verzwaard’. Dat
betekende gewoon dienst doen, maar
na de dienst de bak in en ‘s morgens
weer dienst doen. De pech was dat
er een weekend in zat en dan moest
je het hele weekend in de bak. Ik heb
toen met een jongen de wacht voor dat
weekend overgenomen voor tien gul-
den. Ik naar de sergeant van de wacht
of dat mocht, en ja hoor hij vond dat
goed. Met het gevolg dat ik wacht
moest lopen en de jongens die in de
bak zaten een uurtje moest luchten.
Gekker kon het niet!
Opleiding
Mijn vervolgopleiding was schrij-
ver worden. De hele dag achter een
typemachine en dan, alles op muziek,
proberen zoveel mogelijk en met
alle vingers je vaardigheid te tonen.
Toen de eerste opleiding er opzat
ben ik overgeplaatst naar de Oranje
Nassaukazerne in Amsterdam. Daar
heb ik autorijles gehad, ook weer twee
maanden. Ik voelde me al een hele
vent; schrijversdiploma en rijbewijs.
Wat was de volgende stap?
Ik werd overgeplaatst naar Kamp
Waterloo in Amersfoort. Waarom?
Dat mocht je in dienst niet vragen.
Kamp Waterloo was een garnizoen
van de Geneeskundige troepen. Toen
ik die barak binnenkwam schrok ik; zo
correct en netjes als het in Amster-
dam was, zo’n enorme troep was het
daar in Waterloo. De bananenschillen
hingen aan het plafond en toen ik op
mijn strozak zat, kreeg ik een rauw ei
tegen m’n kop. Dat was even wennen.
Het was echt een zootje ongeregeld
waar ik was beland. Het waren ook
ongeveer dertig jongens, maar zeer
uiteenlopend van aard. Er zaten enkele
muzikanten; een zeer goeie pianist,
een beroepstrompettist en enkele
jongens met een gitaar. Er waren ook
wat intellectuelen, zoals drie rechten-
studenten en twee halve dominees. De
rest bestond uit een bij elkaar gevon-
den raapsel van lichte criminelen tot
aan stoere havenjongens. Het geheel
stond onder leiding van overste Kiers,
een bijzondere man. Hij liep buiten
altijd blootshoofds en als je salueerde,
kreeg je straf.
Filler
Als er een nieuwe (filler noemden ze
dat) binnenkwam, moest die eerst door
de ballotagecommissie. Je werd on-
dervraagd en per definitie veroordeeld
door de drie rechters; echt met zwarte
toga’s aan. Ik werd veroordeeld tot een
half uur naakt (alleen onderbroek aan)
kietelen. Je moest op tafel gaan liggen,
werd aan alle kanten vastgehouden
en de zware jongens deden hun werk.
Daarna hoorde ik officieel tot de
groep.
Iedere dag werd tweemaal de vlag
gehesen en weer neergehaald. Ik werd
uitgekozen de vlag, in negenvoud
gevouwen, te dragen, en soldaat Poot
blies de reveille. Het was steeds het-
zelfde deuntje. Daarom vroeg ik Poot
een stukje van Bach te spelen. Op
zekere dag speelde hij een mooie pre-
lude van de beroemde meester. Poot
kreeg gelijk twee dagen verzwaard.
“Bedankt Tukker”, zei hij. Overste
Kiers vond het wel leuk, hij vroeg mij
of we geen orkestje konden opzetten.
Is er nooit van gekomen. Ook vroeg de
overste of ik met twee kleine neefjes
die op bezoek kwamen in de zandbak
wilde spelen. Gekker kon het niet.
Messentrekker
Omdat Waterloo een opleiding was
van de Geneeskundige troepen lever-
den zij ook de officier van piket, een
man met zo’n blikken plaat voor z’n
buik. Die had het na de dienst voor
het zeggen. Op een avond stond hij bij
ons in de barak, zag de enorme troep
en riep ons uit bed om de rotzooi op
te ruimen. “Wie was dat”, werd er
geroepen. “Een of andere gek”, luidde
het antwoord. Maar na een kwartier
stond hij er weer en sommeerde ons
met spoed uit bed te komen. Achterin
de barak hoorden we gerommel en
toen kwam zo’n zware jongen met
een groot mes op hem af. Die vent
schrok zich rot, trok gelijk zijn pistool
en ging voorzichtig achteruitlopend
de barak uit. “Slaap lekker jongens”,
zei de messentrekker. Maar binnen
een kwartier stond de hele barak vol
met de Militaire Politie, die vroeg
wat er was gebeurd. Wij wisten van
niets. Er werd uitgebreid gezocht naar
dat slagersmes, maar het was niet te
vinden. De volgende morgen was de
politie er weer en wilde uitleg. Ook
overste Kiers was aanwezig. Die zei
tegen de politie: “Jullie hebben je
vergist, want dat doen mijn jongens
niet.” Alles liep met een sisser af. Ik
werd overgeplaatst naar Vught, Frede-
rik Hendrikkazerne. Wat ik daar heb
gedaan was niet veel bijzonders. Af en
toe iemand weggebracht met de auto
en in de keuken geholpen. Het was
een mooie tijd om te studeren voor
mijn vakdiploma. Maar daarvoor was
weinig ruimte. Daarvoor klopte ik aan
bij de dichtstbijzijnde parochie. Daar
kon ik iedere avond rustig studeren.
Het vervelende was dat je om 22.00
uur thuis moest zijn en je kreeg maar
één keer per week avondpermissie.
Dus kocht ik twee sterren die ik op
mijn revers aanbracht. Zodoende kon
ik later thuiskomen. Als zogenaamde
tweede luitenant kwam ik automatisch
binnen en de wacht sprong keurig in
de houding voor mij.
Kromme olifant
Mijn laatste standplaats was Ermelo,
daar moest ik iedere dag een auto
vol jongens naar Harderwijk brengen
en halen. Op een dag was het aardig
mistig toen er een onverlichte tank op
de weg stond. Ik had hem iets te laat
gezien, ging boven op mijn rem staan
en de luitenant die naast mij zat, vloog
met z’n knar tegen de ruit. Maar ik
stond 15 centimeter voor die tank stil.
Maar toen volgde een vreselijke klap.
Een volgeladen melkauto klapte met
vol gewicht tegen mij aan waardoor
ik weer tegen die tank aan klotste.
De drietonner van ons stond als een
kromme olifant langs de weg. We zijn
toch in Ermelo aangekomen, maar
alle gasten hadden rugpijn en moesten
van de dokter een paar dagen op bed
blijven. Voor straf moest ik hun eten
verzorgen. Het ergste was dat ik mijn
militair rijbewijs moest inleveren.
En dat een maand voordat ik zou
afzwaaien. Ik vond dit volledig ten
onrechte. Na mijn afzwaaien heb ik
mij direct gemeld bij een autorijschool
om dat begeerde papiertje te krijgen.
Mijn verhaal verteld en een proefrit
gemaakt. De instructeur vond verder
lessen niet nodig. Hoe snel ik mijn
rijbewijs had? Ik ben acht keer gezakt!
C.M. Tukker
Verloren achttien maanden of toch niet?
Ineens lag hij op de deurmat.
Een oproep om mij te melden
voor militaire dienstplicht.
Een enkele reis Utrecht - Am-
sterdam (Muiderpoort) was
er beleefd bijgevoegd. In Am-
sterdam-Muiderpoort stonden
wagens klaar om je te vervoe-
ren naar Kamp-Zeeburg, een
plek buiten Amsterdam over
de Schellingwoudebrug. Daar
werden wij in groepen ver-
deeld en doorgestuurd naar
de foerier die de maat nam en
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Dinsdag 10 januari 2017
pagina 11
Groepsfoto van de dienstplichtigen
Op winterbivak
1...,2,3,4,5,6,7,8,9,10 12,13,14,15,16
Powered by FlippingBook