De Utrechter Week 02 - page 5

Van nieuwbouw kwam de eerste
jaren na de oorlog weinig terecht.
Het accent lag op het herstellen van
beschadigde woningen. De eerste
nieuwbouwwijk in Utrecht werd in
1946 gebouwd aan weerszijden van
de Vleutenseweg bij de fabriek van
Douwe Egberts. Het aantal bewoners
per vierkante meter woonoppervlak
was in 1950 zes keer zo hoog als
nu. Veel ouderen zullen zich nog de
wanhopige situatie herinneren van
eindeloos wachten op een woning of
het gehoord hebben van hun ouders.
Joke van Konijnenburg-Karssen
(97) groeide voor de oorlog op in
de Riouwstraat in Lombok. “Ik ben
de jongste van een gezin met acht
kinderen. Mijn oudste zus was 22 bij
mijn geboorte en het huis al uit. Twee
broers zijn in 1925 getrouwd, zodat
we lang met zijn vijven waren. Vader
en moeder sliepen in een bedstee in
de woonkamer. Ik sliep met mijn zus
in een bed. Lombok was kinderrijke
buurt waar op straat gespeeld werd
met knikkers, ballen, priktollen,
diabolo en hoepels. Of we waren aan
het touwtje springen. Mijn vader had
een vaste baan als machinist op een
stoomlocomotief; heel belangrijk in de
vooroorlogse crisistijd. Als hij samen
met de stoker zuinig kolen stookte,
kregen ze beiden op gezette tijden
‘kolengeld’, een financieel extraatje
van de baas. Ik kreeg dan een dub-
beltje van hem. Hij was ook machinist
van de Koninklijke locomotief. Daar
was hij enorm trots op en hij voerde
de strenge instructies, die hij vooraf
kreeg, precies uit. Wij mochten als
gezin vrij reizen en maakten daar veel
gebruik van, want familie woonde
buiten de stad.”
Na de mulo kreeg Joke in 1936
een baan op de administratie bij
Werkspoor, voor vier gulden per week.
“Ik zat daar alleen in een kantoortje
waar de werkmensen langs moesten
om te stempelen. Als meisje kreeg ik
veel opmerkingen van de mannen.
Werkspoor maakte treinen in die tijd.
In 1938 werden er ook vliegtuigen ge-
maakt, bommenwerpers G1 en jagers
D21. Voor de cabines daarvan moesten
meubelmakers worden aangenomen.
Op een gegeven moment kwam een
nieuwe werkman, meubelmaker Fred
van Konijnenburg, stempelen. Toen
ik zag hoe hij heette, vond ik dat zo’n
gekke naam dat ik hard moest lachen.
We vonden elkaar direct leuk. Hij
kwam uit een Rotterdamse meubel-
makersfamilie. Toen hij bij Werkspoor
kwam ging hij, zoals veel mannen die
er werkten, in een kosthuis in Zuilen.”
Na verloop van tijd maakten ze een
afspraakje en kregen verkering. “Op
mijn 21ste verjaardag, eerste kerstdag
1940, zijn we verloofd. Fred kwam
toen in de weekenden bij mij thuis
eten. Bij elkaar thuis slapen was
er absoluut niet bij. Als we bij zijn
ouders in Rotterdam een weekend op
bezoek waren, werd ik ‘s avonds naar
zijn tante gebracht om te overnachten.
Fred kwam me dan ‘s morgens weer
ophalen. Als we van elkaar afscheid
namen in de gang kregen we al na een
paar minuten te horen dat we moesten
opschieten. Als verliefd stelletje schar-
relden we maar wat op straat. Aan
trouwen dacht je niet, want er waren
geen huizen en de oorlogsdreiging was
alom aanwezig. We spaarden wel hard
voor een uitzet.”
Begin 1943 kregen vrijgezelle mannen
een oproep voor tewerkstelling in
Duitsland. “De enige oplossing voor
Fred dat te voorkomen was trouwen.
Ik liet daarvoor kaarten drukken met
de huwelijksaankondiging en gaf de
naam op van mijn huisadres. Mijn
ouders wisten daar niets van. Na ons
huwelijk kwam Fred inwonen met
zogenaamd huiselijk verkeer. We zaten
met z’n allen in de woonkamer en aten
mee met mijn ouders.”
Het inwonen ging in goede harmo-
nie. “We waren als woningzoekende
ingeschreven bij het Huisvestingsbu-
reau. Mijn twee zoons zijn in 1944
en 1947 in de Riouwstraat geboren.
Met mijn zoontje ging ik vaak op de
fiets naar het Huisvestingsbureau en
zag daar veel wanhopige mensen. De
ambtenaar zei dat ik zelf naar een vrij-
komende woning moest zoeken. Maar
als ik iets zag, bleek dat die woning
telkens al vergeven was. Op een dag
vertelde mijn zuster dat naast haar een
woning vrijkwam. Alle hout in de wo-
ning, als deuren, vloerdelen en balken,
was in de oorlog opgestookt. Nu was
ik eindelijk de eerste en wij kregen
een bovenwoning aan de Van Leeu-
wenhoeckstraat. De eigenaar knapte
het pand helemaal voor ons op en we
hadden het geweldige gevoel eindelijk
zelfstandig te zijn na vierenhalf jaar
inwonen.”
Fred overleed in 1982. Joke is 97 en
bijzonder vitaal. Ze heeft drie kinde-
ren, acht kleinkinderen en twaalf ach-
terkleinkinderen. Met haar auto gaat
ze er vaak op uit en met haar dochter
bezoekt ze haar familie in het land. Ze
kijkt, net als een hele generatie jonge
gezinnen vlak na de oorlog, terug op
een lange periode van inwoning.
Net na de oorlog moesten
jonge stellen vaak inwonen
Toen Nederland in mei 1945 bevrijd werd, na vijf jaar Duitse bezetting, was er een euforische stemming in het land. Overal fees-
tende mensen die het juk van de bezetting van zich konden afschudden. De toekomst zag er weer zonnig uit. Spontaan ontston-
den allerlei muziekbandjes die populaire en vrolijke liedjes speelden. In het begin was er nog schaarste aan voedsel en kleding
en ging nog veel op de bon. Maar zelfs dat kon de pret niet drukken. Er was wel een blijvend knellend probleem, de enorme
schaarste aan woningen. De woningbouw had al die jaren stilgelegen.
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Dinsdag 10 januari 2017
pagina 5
Een woning vinden was, vlak na de oorlog, vrijwel onmogelijk voor jonge stellen die wilden trouwen.Velen bleven lang verloofd en
bezochten meermaals per week wanhopig het Huisvestingsbureau aan de Oudegracht, in de hoop op een woningtoewijzing.
Interview door Jan Jansen
Joke van Konijnenburg
Wat kost een uitvaart nu eigenlijk? De kosten van
een uitvaart zijn vanzelfsprekend sterk afhankelijk
van persoonlijke wensen, maar liggen gemiddeld
tussen de € 5.000 en € 8.000. Doodgaan is dus een
dure grap….
Wanneer u uw uitvaart van tevoren wil vastleggen
en misschien wel wil weten wat uw uitvaart nu gaat
kosten, hoe pakt u dat dan aan? Er zijn verschillende
mogelijkheden:
1. U kunt thuis rustig de wensen voor uw uitvaart
met behulp van een zogenaamde wilsbeschikking
in kaart brengen. In een wilsbeschikking staat
het verloop van een uitvaart beschreven, met de
mogelijkheid om per onderdeel uw eigen wensen in
te vullen. Bij Barbara kunt u zo’n wilsbeschikking
aanvragen.
2. U kunt ook een uitvaartverzorger zoals Barbara
bellen met de vraag uw wensen te bespreken; een
zogenaamde vooruitbespreking. Zo krijgt u inzicht
in de mogelijkheden en wordt u door de vragen
die de uitvaartverzorger aan u stelt aan het denken
gezet. Ook kan de uitvaartverzorger u dan een indi-
catie van de kosten van uw uitvaart geven.
Het is onze ervaring dat nabestaanden het fijn
vinden om de uitvaartwensen al samen met hun
dierbare te hebben besproken vóór zijn of haar
overlijden. Immers, de wetenschap dat het zal gaan
zoals de overledene wil en dat er van tevoren in alle
openheid over is gesproken, geeft rust.
Wil een dierbare niet over zijn uitvaartwensen pra-
ten, dan adviseer ik u toch het gesprek aan te gaan.
En omgekeerd: als iemand weet dat hij of zij gaat
sterven, maar de naasten vinden dat geen ‘onder-
werp van gesprek’, dan is het beter toch dat gesprek
aan te durven; het feit dat het samen (ook financieel)
geregeld is, geeft rust.
Een vooruitbespreking
biedt dan veel voordelen.
Het is heel fijn dat
nabestaanden in de dagen vlak na het overlijden
niet meer over de uitvaart hoeven na te denken.
Want in een zeer korte – en emotionele - tijdsspanne
moeten nabestaanden dan opeens heel belangrijke
beslissingen nemen. Neem dus de tijd om u vooraf
goed te laten informeren. In een gesprek met de
uitvaartverzorger kan besproken worden wat er al-
lemaal mogelijk is….
Barbara Uitvaartverzorging
Egginklaan 51
3527 XP Utrecht
Tel. 030 – 296 66 66
DURE GRAP
Een sterfgeval komt meestal onverwacht. Iemands overlijden kan nabestaanden behalve
verdriet ook spanningen en financiële problemen bezorgen. Veel mensen hebben hun uitvaart
niet geregeld. Maar het is verstandig eens over uw eigen uitvaart na te denken en daarover
wat op papier te zetten. Om te voorkomen dat nabestaanden, naast alle verdriet, ook nog eens
financiële problemen krijgen, is het belangrijk van tevoren een aantal zaken te regelen.
‘Zonder zorgen’
Zo moet mijn
afscheid straks
zijn voor iedereen
1,2,3,4 6,7,8,9,10,11,12,13,14,15,...16
Powered by FlippingBook