De Utrechter Week 4 - page 7

Ken je dit nog? Op deze foto uit 1978 foto opnieuw een bijzonder gebouw. Het had eerst een andere
functie, maar de nieuwe functie had veel te maken met de oude. Heeft u herinneringen aan dit gebouw in
Utrecht? Weet u wat er vroeger was gevestigd en daarna? We zijn weer benieuwd naar uw verhalen! Stuur
uw herinneringen naar De Oud-Utrechter, Postbus 615, 3500 AP Utrecht of per mail naar info@deoud-
utrechter.nl.
Wim den Uijl, oud-brandweerman bij de brand-
weer Utrecht: “Het gaat om de grote brand op
vrijdagavond 11 maart 1988 in het voormalige
gebouw van Kunst en Wetenschappen aan de
Utrechtse Mariaplaats, dat eind jaren 70 is omge-
vormd tot concertzaal van het Utrechts Conser-
vatorium. Ik was één van de brandweerlieden die
daar de brand hebben bestreden. Bij de Utrechtse
beroepsbrandweer werden in die tijd bij grote ca-
lamiteiten de vrij zijnde brandweermannen/-vrou-
wen via hun alarmontvanger opgeroepen naar hun
brandweerkazerne te komen, zo ook ik. De brand
werd reeds bestreden door de dienstdoende ploeg
C en er werden van de opgekomen brandweer-
lieden nieuwe bezettingen geformeerd op de nog
aanwezige brandweervoertuigen in de kazerne.
Ook ik werd ingedeeld en al vrij snel met een
bezet blusvoertuig naar de brand gedirigeerd.
Tijdens het begin van de brand is nog een aantal
Japanse trommen gered. Die werden gestald in
de tegenoverliggende discotheek Cartouche. Als
brandmeester was het verkennen van het gebouw
één van mijn functies. Ik kreeg opdracht de zij-
ingang op de begane grond tegenover de disco-
theek binnen te gaan. Die stond op dat moment
nog niet in brand. Er zouden nog spullen staan die
mogelijk gered konden worden. In de achterlig-
gende ruimte stond onder andere een vouwcara-
van, maar als fanatiek amateurmuzikant zag ik
veel belangrijker spullen. Slagwerkinstrumenten
en dergelijke. We hebben deze instrumenten en
de caravan naar buiten gereden en het slagwerk
naar de discotheek gebracht. Daarna ben ik
doorgegaan met bluswerk. Zondag 13 maart had
ik zelf dienst en heb ik met mijn blusploeg nog
nabluswerk in het gebouw verricht.”
Rob Brouwers: “Van 1983 tot 1988 studeerde ik
klassiek gitaar aan het Utrechts Conservatorium.
Ik was bevoorrecht in zulke prachtige gebou-
wen te mogen studeren. In het K en W-gebouw
waren studeerruimtes, de grote zaal en een aantal
kleine zalen. Beneden de kantine, beheerd door
een echtpaar uit Rotterdam, met dito accent. Het
gerucht ging dat de eigenaar de jenever aanlengde
en geloof mij, dat was ook zo. Maar dat hield
je onder elkaar en eigenlijk konden we er ook
wel om lachen, want het waren hele aardige,
hardwerkende mensen. Vlak achter de voordeur
was de grote zaal. Een statige ruimte met de sfeer
uit de jaren dertig en een groot hoog podium.
Daar werden concerten gegeven, eindexamens
afgenomen en voorspeelavonden gehouden. Ik
heb daar menig keer met de zenuwen gierend
door mijn lijf gezeten als ik moest spelen. Ik
keek wel uit naar het moment dat ik daar op dat
grote podium zelf mijn eindexamen mocht doen.
Op de tweede en derde verdieping werd wel les
gegeven, maar was het eigenlijk onveilig. Duiven
vlogen soms door de zaal en in sommige zalen
mocht geen licht aan vanwege kortsluitingsge-
vaar. Een prachtige tijd heb ik gehad tot aan mijn
laatste schooljaar. Toen veranderde alles. Op 12
maart 1988 belde ‘s avonds een goede vriend dat
mijn school in de fik stond. De gloeiende deeltjes
as en roet vlogen over zijn dak. De volgende
ochtend ging ik vroeger dan normaal naar school.
Wat ik zag was verschrikkelijk. Verschroeide
instrumenten werden uit het gebouw gedragen
door huilende docenten en studenten. Het grote
slagwerk arsenaal van Kodo, concertharpen, alles
was verwoest. Van de prachtige vleugel in de
grote zaal was niets meer over. Veel instrumenten
in het gebouw waren eigendom van de docenten.
Alles was verloren gegaan. Rondom deze tragedie
stonden verslagen studenten, waaronder ikzelf.
Buiten stond het echtpaar uit Rotterdam, elkaar
troostend om het verlies van hun bedrijf. Het hele
gebouw is uiteindelijk verloren gegaan, alleen de
buitenmuren stonden nog overeind. Later heb ik
in mei eindexamen gedaan in een noodgebouw
en ben met een goed cijfer geslaagd. Maar met
hetzelfde cijfer en afspelend in de grote zaal van
K en W was ik wel trotser geweest.”
Guus van Lexmond: “Veel jaarlijkse feestavonden
van mijn voormalige werkgever, de toenma-
lige drukkerij en uitgeverij Lumax, zijn daar in
meerdere zalen gevierd. Het gebouw heette toen
‘’Het gebouw voor Kunsten en Wetenschappen’’,
later overgenomen door het toenmalig Utrechts
Conservatorium, thans HKU (Hogeschool voor
de Kunsten - Utrechts Conservatorium). Tijdens
de brand ben ik nog vanuit Overvecht gaan
kijken. Het was een gigantische vuurzee. Aan
dit voor Utrecht beeldbepalend gebouw aan de
Mariaplaats heb ik fijne herinneringen.”
Piet van der Sanden: “Bij het zien van de foto
kwam bij mij een aparte herinnering naar boven.
Elk jaar vierden de katholieke onderwijsgeven-
den van Utrecht en omstreken daar een soort
feestavond. Eind jaren zestig werd ik secretaris
van die club en moest die avond organiseren. Het
Amstel Toneel van Riny Blaaser werd gecontrac-
teerd en de zaal van K & W vastgelegd. Op het
Paardenveld moest ik bij de Afd. Bijzondere Wet-
ten van de politie vergunningen aanvragen. Op
de avond zelf was de zaal met zo’n 300 juffen en
meesters helemaal afgeladen en de voorstelling
sloeg goed aan. In het stikdonker voelde ik hoe
iemand op mijn schouder tikte. Of ik even wilde
meekomen. De heer Bothof, directeur van K &
W, ging mij voor naar de hal waar twee mensen
van de politie om de vergunningen vroegen. Toen
pas bedacht ik dat ik vergeten was die op te halen.
De heer Bothof (die zelf vergeten was de vergun-
ningen aan mij te vragen!) sprak mij vermanend
toe en ik moest beloven voortaan de zaakjes beter
in orde te hebben. We hebben nog vele plezierige
avonden in dit mooie gebouw meegemaakt, zoals
Fons Jansen met ‘De Lachende Kerk’ en het jaar
daarna ‘Hoe Meer Zielen’.”
D. Oosterhof: “Als instrumentenvervoerder waren
wij de laatsten die die vrijdagavond in het K&W-
gebouw gewerkt hebben. Ik heb nog een foto van
net na de allesverwoestende brand. Daarnaast
hadden wij diverse instrumenten en een grote
Steinwayvleugel klaargezet voor een uitvoering
die volgende dag. Wat wij daar van terug vonden
kon in een hand meegenomen worden. Zo intens
was de hitte geweest.”
L. de Jonge-Hoogland: “Ik woonde op de
Mariaplaats, 43 jaar, keek uit mijn raam naar dat
markante gebouw en werkte een aantal jaren in
de kantine van het ‘conservatorium’. Het was
vrijdagavond 11 maart 1988 toen ik vanuit mijn
luie stoel rook boven het gebouw zag uitkomen.
Mijn man ging kijken. Met een paar mannen
hebben ze de deur opengemaakt en ja… zuurstof
deed de rest. Binnen een mum van tijd stond
het in lichterlaaie. De oorzaak wisten ze niet.
Volgens mij kortsluiting. Hoe bizar. De avond
ervoor werkte ik er nog en nam het zoontje van
de kantinebeheerder me mee naar de zolder om
mij tientallen duivennesten te laten zien. Doodeng
vond ik het. Er lag een wirwar aan elektriciteits-
draden open en bloot. Het jongetje zei dat hij hier
niet mocht spelen. Levensgevaarlijk. Het was een
lief, maar ondeugend, eigenwijs jochie. Ik ging
naar beneden, hij zou zo komen. Tien minuten la-
ter kwam-ie huilend de keuken in. Lijkwit, paarse
lippen, paar blauwe handen en trillend over zijn
hele lijf. Hij had een stroomstoot gehad. Dat hij
een paar goede gympen met dikke zolen aan had,
is zijn geluk geweest. Maar dat er toen al iets is
gaan smeulen? We zullen het nooit weten. Al met
al was ik wel mijn leuke baan kwijt.”
Brand ‘K en W’ nog vers in geheugen
Het was een gebeurtenis die velen nog heugde, die we vorige keer in ‘Ken je dit
nog’ hadden gezet! Vele, en vooral uitgebreide, reacties kwamen bij ons binnen.
Het ging om de brand van 1988 in het voormalige gebouw van Kunst en Weten-
schappen aan de Mariaplaats in Utrecht. Op deze pagina treft u een aantal zeer
lezenswaardige herinneringen aan dat stadsdrama.
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Dinsdag 24 januari 2017
pagina 7
29
Ken je dit nog?
30
Nr.
Nr.
1,2,3,4,5,6 8,9,10,11,12,13,14,15,16
Powered by FlippingBook