De Utrechter Week 12 - page 14

Treinramp Harmelen 1962
Het artikel over de catastrofale trein-
ramp nabij Harmelen bracht bij mij
een bijzondere herinnering naar bo-
ven. Medio juli 1961 behaalde ik mijn
einddiploma hbs-a aan het Thorbecke
Lyceum. Vrijwel onmiddellijk nadat
ik uit handen van rector dr. B.G.L.M.
Tosseram het felbegeerde papiertje
had ontvangen, ging ik aan het werk.
Dit in afwachting van de oproep voor
de militaire dienstplicht, die eind
1961/begin 1962 bij mijn ouders in
Tuindorp (prof dr. Magnuslaan) op
de deurmat zou vallen. Ik kon aan de
slag bij de Nederlandse Spoorwegen
en wel op de afdeling Mechanische
Administratie. Daarvoor fietste ik elke
ochtend naar het gebouw HGB 3. De
Mechanische Administratie was eigen-
lijk het begin van de Automatisering.
Mijn werk deed ik in een grote zaal
met sorteermachines en tabulators. Die
grote apparaten verwerkten ponskaar-
ten. Na het sorteren, gingen ze naar de
tabulators, waar ze in langzaam tempo
lange geprinte vellen produceerden.
Zowel achter de sorteermachine als
de tabulator moest je oppassen, dat je
zorgvuldig omging met de ponskaar-
ten. Als dat niet lukte had je grote
kans, dat de machines vastliepen en/of
de ponskaarten om jouw oren vlogen,
hetgeen je op boze blikken en verma-
nende opmerkingen van de leidingge-
venden kwam te staan. Al met al geen
opwindende baan, maar goed genoeg
als aanloop naar het leger. Wel opwin-
dend voor mij waren de verschillende
jonge vrouwelijke collega’s.
De ochtend van 8 januari 1962 begon
als gebruikelijk, maar dat veranderde
rigoureus toen het eerste bericht over
de ramp binnenkwam. Naarmate
duidelijk werd welke omvang de
ramp had, daalde de stemming op de
afdeling tot ver beneden het nul-
punt. De machines stopten en in die
totaal ongebruikelijke stilte werd op
gedempte toon het onheil besproken.
Verschillende medewerkers waren zo
aangedaan door het noodlot, dat hun
bedrijf was overkomen, dat zij het
niet droog konden houden. Natuurlijk
pakte iedereen, nadat de hevigste emo-
ties waren verwerkt, de draad weer
op en klonk de vertrouwde herrie al
redelijk snel weer in de grote zaal op
de benedenverdieping van HGB 3. De
ramp en de daarbij behorende gebeur-
tenissen op de afdeling Mechanische
Administratie zijn in mijn geheugen
gegrift. Op mijn werk had ik de dagen
na de vreselijke gebeurtenis niet veel
gelegenheid meer erover te praten,
omdat ik op me op 1 februari 1962
in de Prins Hendrikkazerne te Vught
moest melden voor de eerste oefening
van mijn militaire dienst.
Peter J. Hoevenaars
Naar de nachtmis
In de uitgave van februari 2017
schreef Paul A.M. Kee in de rubriek
Tante Post onder meer over het feit
dat zijn ouders in 1954 een huis aan
de Jacob Grimmstraat in Oog in Al
betrokken. Er is daar na de oorlog een
nieuw rijtje gele huizen gebouwd en
die kenden, vanwege de daar haaks
opstaande flatgebouwen, geen overbu-
ren. In één van die huizen woonde een
weduwe, mevrouw Van Dijk met haar
zoon Hencor (een samentrekking van
Hendrik Cornelis). Via de aansluiting
naar de achterom liggende tuinen kon
je ook doorlopen naar de achterzijde
van de aan het Victor Hugoplantsoen
liggende flats, alwaar ik toen woon-
achtig was. Via de achterom haalde ik
dagelijks Hencor op en we liepen ver-
volgens samen naar de Spinozaschool
aan de Cervanteslaan. Dit ritueel heeft
tot en met de eindexamenklas, dus tot
en met mei 1963 geduurd en ik heb
daarna nooit meer iets van of over
hem vernomen. Mijn vraag aan de
heer Kee is of hij mevrouw Van Dijk
en Hencor heeft gekend en misschien
weet wat er van hem is geworden.
Peter Aantjes
Utrecht Centraal
Toen ik las dat er een uniek boek
over de historie van Utrecht Centraal
is uitgekomen en de foto zag van
de brand in het station, kwam de
herinnering weer terug. Zaterdag 17
december 1938 ging mijn vader met
mij (8 jaar) met de trein van Utrecht
naar Bilthoven. Omdat het zo laat
was, denk ik dat we uit Den Haag
kwamen, waar mijn oma woonde.
Alsof het gisteren was, we zaten in
de trein te wachten op vertrek, zie ik
nog de vlammen hoog uit het gebouw
komen. Er heerste een spannende en
angstige sfeer, ik voel het weer terwijl
ik dit schrijf. Gelukkig vertrok de trein
snel en zijn we behouden in Bilthoven
aangekomen. Het is bijna 80 jaar gele-
den, waar blijft de tijd. Nu ik het over
Bilthoven heb, nog het volgende. Wij
woonden in de Prins Hendriklaan op
nr. 40. Er werd door ons kinderen veel
op straat gespeeld, want auto’s waren
er nauwelijks. Wel kwam af en toe de
heer K.F.Hein, een rijke gepensioneer-
de mijnbouwer, op zijn paard vanaf
zijn “landgoed” de straat op, maar die
gaven we direct ruim baan, want een
klap met een paardenpoot daar moes-
ten we niet aan denken. Uiteindelijk
was het een fietser die mij fataal werd,
want in mijn spel zag ik hem niet en
jawel, hij fietste tegen mijn linker
been en ... krak. Het was 1 april 1940!
Ik werd naar het Antoniusziekenhuis
in Utrecht gebracht en raad eens wat
het adres was. Juist, Prins Hendriklaan
40! Later is de ingang verplaatst naar
de Jan van Scorelstraat.
Jan Hinfelaar
Fijn blad
Wat een fijn blad is De Oud-Utrechter
toch! Mijn zondag kan niet meer stuk.
Al die verhalen die er in staan. Teveel
om op te noemen. Straatdansen na
de bevrijding. En de verhalen van de
Tuin van Kol. Ik heb er ook nog op
dat paardje gezeten bij de ingang. Er
is toen ook een foto van mij gemaakt,
maar helaas… waar is die gebleven?
Je leeft weer helemaal op naar je
jeugdjaren. Ik ben nu 86 jaar, maar
die verhalen doen je zo goed. Ik hoop
dat ik nog veel van die verhalen mag
lezen in jullie krantje van De Oud-
Utrechter. Degene die dat opgericht
heeft, heeft een grote pluim verdiend.
Lien Keuken-Vos
Henri Dunantstraat 9
Sint Jansteen
Verhuisadviseur
Sinds 2013 kent Utrecht een verhuis-
adviseur voor senioren vanaf 55 jaar.
Maar alleen voor senioren die nu een
grote sociale huurwoning bewonen.
Waarom geen verhuisadviseur voor
alle senioren in Utrecht, zoals in
Nieuwegein? Wat zijn de Utrechtse
resultaten bij sociale huurwoningen?
Welke knelpunten zijn er? Hoe werkt
het in Nieuwegein voor alle senioren?
Zijn er voor zoekende senioren wel
voldoende meer passende woningen?
Tijdens een bijeenkomst in de raad-
zaal van het oude stadhuis aan de
Korte Minrebroederstraat 2 in Utrecht
op 22 maart van 11.00 tot 12.00 uur
gaat het hierover. De Adviescommis-
sie voor het Ouderenbeleid besteedt
in haar themabijeenkomst aandacht
aan de vraag ‘Utrechtse verhuisadvi-
seurs voor alle senioren?’ Vanuit de
verhuisadviseurs zal Claartje Sadée
uiteenzetten hoe het loopt in Utrecht
en Nieuwegein. Ook de mogelijk-
heden en noodzaak van uitbreiding
komen aan de orde. Meer weten en
discussiëren? Kom dan 22 maart naar
de bijeenkomst.
Mieke van der Burg
Voorzitter ACO
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Dinsdag 21 maart 2017
pagina 14
Adriani-Hovy
Het artikel in de afgelopen DOU over Elisabeth Adriani-
Hovy was voor mij een openbaring moet ik u zeggen,
want veel was mij nog onbekend, van de tekenares en
schilderes, die tijdens de oorlog in 1944 mijn vader op
het doek zette (zie bijgaande foto). Mijn vader, de melk-
boer, kwam bij haar dagelijks aan de deur. Omdat er in
de oorlog weinig opdrachten waren, vroeg zij of ze mijn
vader op het doek mocht zetten. Goed, zei mijn vader,
maar ik heb helaas voor u geen tijd om uren hiervoor te
gaan poseren. Dus heeft hij een paar weken dagelijks een
kopje koffie bij haar gedronken. Het schilderij is uniek
omdat, zoals uw artikel ook aangeeft, zij hoofdzakelijk
landschappen en stillevens vereeuwigde. Wie goed oplet,
ziet het bonboekje, dat in de oorlog in gebruik was,
zitten in het borstzakje van zijn witte kiel. Het schilderij
hangt bij mijn zuster en is recentelijk gerestaureerd. Daar
kwam onder andere uit naar voren, dat er zeer goedkope
materialen waren gebruikt, bij (begrijpelijk) gebrek aan
beter aan het einde van de laatste oorlogsjaren.
Jan Hoogendoorn
In verband met de privacywetgeving wijst De Oud-Utrechter de lezers erop dat zij met het insturen van een oproepje akkoord gaan met het vermelden van hun adresgegevens in de krant en daarmee tevens in het krantenarchief op het internet.
TANTE POST
U
Colofon
De Oude Stad B.V. neemt bij de vervaardiging
van De Oud- Utrechter grote zorgvuldigheid in
acht, doch aanvaardt geen enkele aansprakelijk
-
heid voor de inhoud van redactie of advertentie.
Prijswijzigingen en zetfouten zijn voorbehou
-
den. Copyright De Oude Stad BV; niets uit deze
uitgave mag worden gekopieerd voor publicatie
in andere media zonder uitdrukkelijke schrifte
-
lijke toestemming van de uitgever.
De Oud-Utrechter
is een uitgave van:
De Oud-Utrechter BV
Postbus 615
3500 AP Utrecht
Tel:
030 - 302 00 17
Email:
Website:
Administratie:
Advertenties:
José Gouweleeuw,
030-8200570
Eindredacteur:
Peter Schilthuizen
Tel: 030 - 302 00 17
Email:
Vormgeving:
Reclamestudio Baasimmedia,
Nieuwerkerk a.d. IJssel
Esmay Hoekman:
Tel: 030 - 82 00 570
Ontvang voortaan De Oud-Utrechter in uw brievenbus
Ja, ik wil een jaarabonnement op De Oud-Utrechter.
Ik ontvang hiervoor een factuur van De Oud-Utrechter BV en betaal:
€ 54,90 (in Nederland)
€ 82,50 (buitenland)
Dhr./Mevr. Voorletters
Tussenvoegsel Achternaam
Adres
Postcode
Plaats
Telefoon
E-mail
Ingangsdatum
Wilt u dit abonnement cadeau geven? Vul dan hieronder de gegevens in van de ontvanger.
Dhr./Mevr. Voorletters
Tussenvoegsel
Achternaam
Adres
Postcode
Plaats
Deze bon kunt u opsturen naar: De Oud-Utrechter BV, Postbus 615, 3500 AP Utrecht of ga naar
en vul de bon digitaal in.
1...,4,5,6,7,8,9,10,11,12,13 15,16
Powered by FlippingBook