De Utrechter Week 14 - page 7

Ken je dit nog? Deze keer een foto van een bijzondere huldiging van een bijzondere Utrechter. Een bij-
zonder sterke Utrechter, mogen we wel zeggen. Weet u nog wie de man links op de foto was? En wie hem
huldigde? Kunt u zich ook herinneren in welk jaar zich dit afspeelde en waar precies? Heeft u herinnerin-
gen aan de man links op de foto? Zo ja, wilt u die met ons delen? We zijn natuurlijk weer heel benieuwd
naar anekdotes, verhalen en vooral ons nog onbekende feiten en gebeurtenissen! Stuur uw bijdragen naar:
De Oud-Utrechter, Postbus 615, 3500 AP Utrecht of per mail naar
Jos van Boggelen: “Op raadfoto nummer 31 zien
we het Rietveld-Schröderhuis. Om en nabij 1977
had ik in onze zaak VITAGO aan de Nobelstraat
2 (het latere Zeezicht en nu Pub Florin) een klant
met, zo bleek mij later, een bijzondere vraag. Of
wij haar tapijt van, naar ik mij nu nog herinner,
Louis de Poortere voor haar konden repareren.
Afspraak gemaakt voor een bezoekje aan de
Prins Hendriklaan. Na krap een uurtje stond
ik werkelijk perplex weer buiten. Schuivende
wanden, de bijzondere kleuren en de bouwstijl
van het huis. Niet voor te stellen nu is dat ik het
Rietveld-Schröderhuis toen nog niet kende. O ja,
het tapijt bleek een rode geweven velours en door
ons helaas onmogelijk nog te herstellen. Jammer
dat ik toen mevrouw Schröder niet heb kunnen
helpen, maar het is voor mij nu nog steeds een
bijzondere herinnering.”
Jeanet de Vries: “Ja, nr 31 is een bekend huis
voor mij. Het is een herinnering van lang
geleden, namelijk uit de jaren zestig. Ik was
net als fysiotherapeute afgestudeerd, en werkte
in het Diaconessenhuis. Mijn chef had van de
orthopeed naam, adres en diagnose doorgekregen
van de toenmalige bewoner van het Rietveld-
Schröderhuis. In verband met de privacy zeg ik
verder niets over deze persoon, hoewel hij al lang
geleden is overleden. In die tijd moet hij 85 jaar
geweest zijn. Mijn chef vond, dat ik de patiënt
aan huis moest behandelen. Hij ontving mij
hartelijk en liet vol trots het huis zien, compleet
met alle bijzonderheden van de architectuur. Ik
was stomverbaasd, dat men zoiets kon ontwer-
pen en ook maken. Iedere keer dat het huis in de
publiciteit komt, moet ik er weer aan denken. Ik
heb met oefentherapie niet veel kunnen bereiken
bij deze meneer, maar wel weet ik, dat hij kort
na het beëindigen hiervan nog een lange autoreis
naar Zwitserland heeft gemaakt, daar leefde hij
helemaal naartoe.”
Yvonne Gobits: “Het Rietveld-Schröderhuis op de
raadfoto heb ik in 1990 bezocht. Ik fietste er vaak
langs, van Bunnik naar Utrecht, en op een dag
liep ik er zomaar, uit nieuwsgierigheid, naar bin-
nen, kreeg een paar sloffen over mijn schoenen
aan en had een privé-rondleiding. Na afloop, ‘s
avonds thuis, heb ik er een gedicht over geschre-
ven, dat toentertijd is opgenomen in het tijdschrift
‘Kunststof’. Ik weet niet of dit tijdschrift nog
bestaat. Het gedicht luidde (enigszins aangepast)
als volgt:
Dankzij de pioniers van ‘t eerste uur
Verenigd in de ‘Stijl’-groep,
werd stoutmoedig Dit open huis,
zo boeiend en veelhoekig,
Geplakt aan de gesloten bouwstructuur.
Aanvankelijk de schande van die tijd,
Nog onbegrepen en smalend beschreven
Als toonbeeld van misplaatste grilligheid,
Is het alsnog tot kunstuiting verheven:
Brutaal Driedimensionaal
Spelen mannelijk actief bevrijdende verticalen
En vrouwelijk passief behoudende horizontalen
Het geraffineerde spel der tegendelen
Onderling strevend
Naar een adembenemend evenwicht.”
Marja de Groot: “Ontzettend leuk is het elke keer
De Oud-Utrechter weer te lezen. Veel van de
verhalen zijn echter van voor mijn tijd. Maar dit
keer heb ik een herinnering. Aan het Schröder-
huis. Want zo werd het door ons genoemd. Vanaf
1958 heb ik vele jaren op de Laan van Minsweerd
gewoond. Tweehonderd meter van dit bijzondere
huis vandaan. Precies aan de rand van de stad,
vlakbij de Kromhoutkazerne. Verder was er nog
niets. We fietsten zo naar Rhijnauwen, speelden
naast het Schröderhuis, schaatsten op de ijsbaan
Johannapolder of speelden in de bunker aan de
overkant van de weg. Wat vonden wij het altijd
een vreemd huis. Vastgeplakt aan de huizen van
de Prins Hendriklaan. Zo wit en met van die felle
kleuren. Aan de overkant van de weg, nu een
brede snelweg, stonden ook huizen. Wit met heel
grote ramen. Achteraf begreep ik dat deze huizen
ook door Gerrit Rietveld waren ontworpen. Hoe
leuk is de herinnering dat je al die jaren vlakbij
een huis hebt gewoond en gespeeld zonder te
beseffen dat het vernieuwend is geweest in de
architectuur. Zelfs op de werelderfgoedlijst van
Unesco staat. Vol trots vertel ik anderen nu dat ik
daar altijd vlakbij heb gewoond, maar ik kan het
niet laten toch te zeggen dat ik het toentertijd een
vreemd huis vond.”
Joop Zijderveld: “De vraag waar de foto genomen
is, was voor mij erg makkelijk te beantwoorden.
Ik heb heel veel herinneringen aan dat huis en
de omgeving. In de jaren vijftig werkte ik bij
een klein bedrijfje dat veel onderhoudsklussen
uitvoerde in de Prins Hendriklaan. Het huis op de
foto ken ik van binnen en buiten. Ik heb daar ook
onderhoud gepleegd in opdracht van Gerrit Riet-
veld. Nog niet zo lang geleden las ik dat een team
van deskundigen zich bezig hield met de vraag
wat voor verf Rietveld gebruikte. Misschien had
ik ze een tip kunnen geven. Ik moest een bus Sik-
kens signaalrood halen bij de Firma Noster in de
Boothstraat. Toen de klus klaar was, kreeg ik nog
een fooitje van Gerrit Rietveld.”
Josephine de Vries: “Het is het Rietveld-
Schröderhuis, Natuurlijk ken ik dit huis, ik ben
er als kind diverse keren binnen geweest, daar
Josephine van Erp-Veraard mijn oma was, en zij
was een vriendin van mevrouw Schröder. Er moet
nog correspondentie zijn tussen beide dames. Ik
bezit nog een foto waarop mijn moeder, Helena
van Erp, staat met de dochters van mevrouw
Schröder.”
AVONDOPENSTELLING EN RIETVELD-
WANDELING
Sinds 6 januari 2017 is het Rietveld-Schröderhuis
iedere vrijdag tot 21.00 uur geopend. Op deze
manier kunnen meer geïnteresseerden uit binnen-
en buitenland het huis bezoeken. Tegelijkertijd
werd een uitbreiding van de multimediatour
gelanceerd. Deze uitbreiding maakt het bezoekers
die buiten openingstijden komen mogelijk het
huis toch virtueel te bezoeken. Een nieuw ontwik-
kelde Rietveldwandeling voert langs alle belang-
rijke Rietveld-monumenten in de stad Utrecht.
De route is te downloaden via de website van het
centraal Museum of verkrijgbaar bij het Centraal
Museum en het Rietveld-Schröderhuis.
Bewondering voor Rietveld-Schröderhuis
De afbeelding van het Rietveld-Schröderhuis als raadplaat in De Oud-Utrechter
van 7 februari leidde tot veel leuke reacties. Opvallend daarin de warme herinne-
ringen die lezers aan het bijzondere gebouw hebben. Het woonhuis werd in 1923
en 1924 ontworpen door Gerrit Rietveld voor Truus Schröder-Schräder, die er van
januari 1925 tot haar dood in 1985 woonde. Het huis aan de Prins Hendriklaan 50
is te bezichtigen tijdens rondleidingen en staat sinds het jaar 2000 op de Werel-
derfgoedlijst van UNESCO. Op deze pagina een bloemlezing uit de anekdotes die
wij binnenkregen.
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Dinsdag 4 april 2017
pagina 7
31
Ken je dit nog?
32
Nr.
Nr.
Gerrit Rietveld
1,2,3,4,5,6 8,9,10,11,12,13,14,15,16
Powered by FlippingBook