De Utrechter Week 18 - page 7

Kent u dit nog? Hier wordt een stadion gesloopt. Velen zullen zich dat nog wel voor de geest kunnen
halen. Weet u nog wanneer dit gebeurde? Was u erbij, toen hier de laatste wedstrijd gespeeld werd? Wat
maakte u mee? Had u er eerder wel eens een sportieve prestatie verricht of naar iets moois gekeken? Wat
kunt u zich daar nog van herinneren? Bent u misschien wel bij de sloop betrokken geweest, op wat voor
manier dan ook? Wij zijn weer razend nieuwsgierig naar uw verhalen! Stuur ons uw herinneringen en
belevenissen op papier of digitaal verwoord naar: De Oud-Utrechter, Postbus 615, 3500 AP Utrecht of per
mail naar
.
Myranda Vertooren-Bergmaier: “Het was bij de
huldiging van Anton Geesink door burgemeester
De Ranitz (speciaal in judopak) op het Utrechtse
stadhuis. In 1961, nadat hij wereldkampioen was
geworden. Ik weet dit zo goed, omdat mijn vader,
de heerJoop Bergmaier (87) mij na het zien van
deze foto vertelde dat hìj de bloemenkrans had
gemaakt. Hij werkte in die tijd bij Domflora in de
Servetstraat. Een krans, van boven smal en onder
breed anders leek het teveel op een rouwkrans;
haha hij wist nog ieder detail. Leuk om samen
met hem deze herinnering op te halen.”
Bep Sturkenboom: “Deze foto is gemaakt op
het stadhuis in Utrecht. Met Anton Geesink en
burgemeester De Ranitz. Volgens mij was dat na
de Olympische spelen in Tokio in 1964. Ik zat
toen op de huishoudschool De Sprong aan de Lin-
schotensingel op Hoograven. Anton woonde daar
toen ook, in een flat aan de Ysselsteinlaan. Toen
hij kampioen was geworden, gingen we met een
stel meiden even bij de flat kijken. We riskeer-
den wel een straf, want we mochten in de pauze
helemaal niet van het schoolplein af. Maar wat
kon ons het schelen, misschien konden we Anton
wel in het echt zien en hem feliciteren. Groot was
onze teleurstelling toen wij daar aankwamen en
er al heel veel mensen stonden te kijken. Anton
hebben wij toen niet gezien, want we moesten
rennen om op tijd weer terug op school te zijn.
Of we straf hebben gehad, weet ik niet meer. Na
zoveel jaren heb ik Anton toch nog gezien. Mijn
eigen zoons waren ook helemaal gek van judo.
Als kleine ventjes gingen ze iedere week naar
judoles bij ons in De Meern. Toen ze een keer in
Utrecht wedstrijden moesten spelen, was dat in de
sportschool van Anton. Anton gaf toen zelf nog
een demonstratie en deed allerlei worpen voor
voor de kinderen. Dit vond ik wel heel bijzonder
na zoveel jaren. Anton kwam je ook wel tegen in
de stad. Lange, grote, forse man; groene jagersjas
aan en zijn handen op de rug. Dit zijn mijn herin-
neringen aan Anton Geesink.”
Gerard Ram: “Na nog eens in mijn archief te heb-
ben geneusd, weet ik het weer: Anton’s Wereld-
kampioenschap in 1961.”
Rob van ‘t Woudt: “Naar aanleiding van uw vra-
gen in ‘Ken je dit nog nr. 32’ kan ik het volgende
nog vertellen. Ik ben geboren in Utrecht, ben nu
72 jaar en woon in een penthouse in Winterswijk.
Mijn vrouw en ik hebben 30 jaar in de M.G. de
Bruinlaan, Tuindorp, gewoond. Op de foto wordt
Anton Geesink gefeliciteerd en gehuldigd door
de toenmalige burgemeester Jhr. Mr. C.J.A de Ra-
nitz. Deze had speciaal hiervoor zijn judokapak
aangetrokken. De datum was 4 december 1961,
in de hal van het stadhuis. Zelf heb ik met Anton
later nog judowedstrijden, met medewerking van
de gemeente, mogen organiseren in de vroegere
Catharijnehal. In 2013 is deze bij mijn weten
afgebroken. Ik was het ‘jochie’ voor Geesink. De
zin ‘Dat zie je helemaal fout, jochie’ vergeet ik
nooit meer. Met hem samenwerken was een groot
genoegen. In die tijd had ik de zwarte band, 1e
dan gehaald en was ik onderwijzer op de oude
Maliebaanschool. Daar had ik voor de leerlingen
die dat wilden, een dojo gemaakt in een groot
leegstaand lokaal. Tussen de ochtend- en mid-
daglessen konden we daar dan trainen. Daarnaast
was er ook nog een doka voor de fotoliefhebbers.
Het was een supermooie tijd met Anton en ook
het volgen van zijn lessen en zijn nieuwe aanpak
in zijn eigen dojo in de Anton Geesinkstraat bij
de Rooie Brug was geweldig. Het is alweer 2017,
maar die tijd met Anton en met mijn leerlingen
vergeet ik nooit meer.”
Wil Brakkee: “Ik herken natuurlijk direct de
personen van burgemeester Jhr. mr. De Ranitz en
judokampioen Anton Geesink. Geen idee wan-
neer, waar en hoe. Wel weet ik, dat ik deelnam
aan de zomeravond-bedrijfsvoetbalwedstrijden, in
de zomer van 1960. Ik speelde bij mijn werkge-
ver, meelfabriek De Korenschoof en was tevens
aanvoerder. Ook Anton Geesink had
met zijn sportschool een elftal in de
zomeravondcompetitie: SAG. En ja,
zij zaten bij ons ingedeeld en zo heb
ik tweemaal tegen Anton Geesink
gespeeld, want hij speelde zelf ook
mee. Onder andere op een terrein in
de Johannapolder. Je had er teiltjes
om water uit de sloot te scheppen.
Dit ging heel sportief, al zorgde ik
wel om niet met Anton in duel te
komen. Je had ontzag voor hem.
Misschien daardoor verloren wij
met respectievelijk 3-4 en 2-0. Ook
trainde Anton Geesink trouwens een
tijdje de selectie van DOS in zijn
sportschool. Dat was in december
1956 en begin 1966. Burgemeester
De Ranitz was trouwens zeer popu-
lair en sportminded.”
Hans de Reus: “Bij toeval kreeg
ik een exemplaar van De Oud-
Utrechter in handen. Ik zag hem bij
kennissen liggen en bladerde hem
wat door. Vrijwel direct viel mijn
oog op het fotootje van Anton Geesink. Toen ik
het bijbehorende stukje las, begreep ik dat je op
deze foto kon reageren. Ik heb daarop mijn ken-
nissen gevraagd of ik de krant mocht meenemen,
zodat ik een adres had om mijn reactie naar op te
sturen. Ik ben geen echte Utrechter en kan, om
eerlijk te zijn, eigenlijk niets vertellen over wat
er op de foto staat. Maar Geesink was in mijn
jeugd wél mijn held. Wat hij presteerde was bijna
onnederlands. Wereldkampioen worden in Japan;
het ondenkbare presteren door de onverslaanbaar
geachte Japanners te verslaan. Vanaf dat moment
was direct mijn interesse voor judo gewekt en ik
zeurde mijn ouders de kop gek om ook op judo te
mogen. Daarin was ik zeker niet de enige, want
na Anton’s prestatie ontstond er een ware hausse
en wilde elke jonge op judo. Zelf heb ik het lang
volgehouden, maar er waren heel veel van die
jongens die er al snel weer de brui aan gaven.
Niettemin is met de prestatie van Anton het judo
een belangrijke sport geworden en zijn veel van
de latere Nederlandse successen in deze sport aan
hem te danken.”
Huldiging van ‘judoreus’ Anton Geesink
Wereldkampioen was hij geworden, Anton Geesink. De Utrechtse ‘judoreus’ stond
in 1961 in het middelpunt van de belangstelling. In Utrecht, in Nederland en we-
reldwijd. Zijn eigen ‘stadsie’ zorgde natuurlijk voor een passende huldiging. Velen
van u kunnen zich dat nog herinneren, getuige de reacties op onze ‘Ken je dit nog’-
foto. Op deze pagina vindt u een aantal van die reacties terug.
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Dinsdag 2 mei 2017
pagina 7
32
Ken je dit nog?
33
Nr.
Nr.
1,2,3,4,5,6 8,9,10,11,12,13,14,15,16
Powered by FlippingBook