De Utrechter Week 22 - page 3

buurt, luid roepend: “Ze komen eraan,
oranje boven - oranje boven.” De
mannen waren in een kolenmijntrein
onder de kolen gekropen. De trein
stopte in de omgeving van Utrecht.
Lopend kwamen ze zingend aan;
zwart, onder de luizen, maar ze waren
thuis.
Eindelijk! ‘s Morgens kwam de
schooljuffrouw: “Het is afgelopen!”
Heel voorzichtig werd een vlag
uitgestoken.
De volgende dag trokken de Duitsers
weg met hun wapens. Er werd nog
geschoten op de vlaggen. Op de wa-
gens stonden leuzen ‘’liever dood dan
slaaf’’. Op het dorp Jutphaas werd ook
geschoten met één dode tot gevolg.
Verder bleef het rustig in Benschop.
Manna
Brood uit de lucht. Wittebrood, het
was als cake voor ons, helemaal uit
Zweden. Het ging maar door; we
kregen bonnen en bij de kruidenier,
biskwie, chocolade, sigaretten, huts-
pot, knakworst. Het werd een grote
smulpartij.
Er werd ook gefeest. Bij ons in
Boveneind was een optocht, wat ik me
nog herinner is een platte wagen met
spandoek en een paard ervoor.
Op het spandoek stond een mooie
leus: ‘Al kwamen de Duitsers ons
bezetten, ze konden ons het roken niet
beletten’. De koetsier deelde pakjes
sigaretten uit, hoe hij daar aan kwam,
was voor ons een raadsel.
‘s Avonds was er feest in een schuur.
Wij als kinderen moesten thuisblijven,
maar we waren VRIJ!!
Herrijzend Nederland
Ja, dat was de leus en de opdracht van
Nederland. Weggebombardeerd, onder
water, vernield, er was niets meer.
Waar moest men beginnen? De konin-
gin kwam ook weer terug. Net als de
prinsesjes met hun vader en moeder.
Ja, we gingen opbouwen! Om te
beginnen van het tientje van Lieftinck
(minister). Tel uit je winst!
D. Haaksman
Lekpoort 213
Hof van Batenstein
4131 HAVIANEN
034-7778905
Voor ventje van 7 was oorlog avontuur
Vervolg van voorpagina
Toen kwam die droevige
zaterdag. Een grote bus met
Duitsers en onze jongens.
Iedereen die buiten was,
moest mee. Daar op het dorp
bij een boerderij met hooi-
berg, werden ze één voor één
gefusilleerd.
Enkele weken nadat de mannen naar
Duitsland waren gebracht, kwam er
‘s nachts iemand op de fiets door de
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Dinsdag 30 mei 2017
pagina 3
Het is in Parijs niet meer mogelijk
onder de Eifeltoren met iemand die
kuswaardig is op een bankje te zitten.
Dat was ooit wel zo - ik spreek uit
ervaring, maar omdat de Eifeltoren het
makkelijkst omvalt als je zijn poten
opblaast is het begrijpelijk dat die
streng beveiligd worden. Juist omdat
in Parijs zowat op elke hoek van elke
straat een veiligheidsdienaar staat,
besef je keer op keer dat er blijkbaar
een veiligheidsprobleem is en ervaar
je juist een gevoel van onveiligheid.
Dit is geen pleidooi om beveiligers
om te scholen tot pizzabakkers, maar
niks meer dan de constatering dat door
strenge beveiliging, een mens vanzelf
gaat denken dat daar wel een goede
reden voor zal zijn.
Misschien zit ik anders in elkaar dan
u, maar ik denk altijd nog met plezier
terug aan de tijd dat je zonder gefouil-
leerd en doorgelicht te worden een
vliegtuig in mocht stappen; gewoon
met een flesje water dat je van huis
meegenomen had. Behalve dat het ter-
rorisme tot gevolg heeft dat ook dood-
gewone mensen de kans lopen anaal
gevisiteerd te worden en het gevoel van
veiligheid er bij mensen niet groter op
wordt, kun je behalve slachtoffer ook
dader worden.
Dader? Ja dader. U weet dat legeraan-
voerders de veilige gewoonte hebben
zelf buiten schot te blijven en dat is
bij terroristenleiders niet anders. Het
is mij niet bekend dat Bin Laden om
het leven kwam, omdat hij op een
treinstation de rol van menselijke bom
vervulde. Terroristen ronselen mensen
die dom genoeg zijn te doen wat ze zelf
niet durven en soms schuiven deze ge-
worven “idealis-
ten” het gevaar
op hun beurt ook
weer door naar
buitenstaanders.
Kinderen die
wijsgemaakt
worden dat ze
een ijsje krijgen
als ze op het
juiste moment
aan het touwtje
trekken waardoor hun bomgordel ont-
ploft, of iemand zoals u of ik.
Laat ik niet u, maar mezelf als
voorbeeld nemen. Stel dat ik bij een
concert aan het eind van “Zelfs je naam
is mooi” in plaats van de naam Julia,
Allah zou moeten zingen; om daarna
mezelf, mijn band en de eerste rijen
van mijn publiek op te blazen. Als ik
zou weigeren dit te doen, is toegezegd
dat vrouw, dochter en mijn kleinkin-
deren onthoofd worden. Ik zou - om
levens te redden- de politie kunnen
inschakelen. Maar ik heb net op het
Journaal gehoord dat een onderzoek
onder politieagenten uitwees dat de
georganiseerde misdaad in Nederland
vrij spel heeft. Oei , wat zou u doen als
u in mijn schoenen stond?
Boem Boem Boem
Onlangs was ik in Parijs. Daar heb ik mijn vrouw leren kennen, je kunt er goed eten
en het is een prachtstad; drie goede redenen om er graag te komen. Terroristen zijn
ook niet vies van een bezoek aan Parijs. Niet om er een hapje te eten, de Mona Lisa
van dichtbij te bewonderen of er verliefd te worden, maar om er een aantal willekeu-
rige mensen om het leven te brengen. Dat is een paar keer goed gelukt, waardoor
het in Parijs nu vergeven is van militairen en agenten die, met een machinegeweer
bewapend, waken over de veiligheid van mensen die er niet voor kozen opgeblazen
te worden.
Door de Duitsers gevorderde fietsen opgeslagen in oorlogstijd
Tientje van Lieftinck
HWtje
e
1,2 4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,...16
Powered by FlippingBook