De Utrechter Week 22 - page 7

Ken je dit nog? Twee bekende Utrechtse artiesten samen op het podium. Weet u om wie het gaat? Enig
idee wanneer en bij welke gelegenheid deze foto is genomen? Heeft u herinneringen aan één van beide ar-
tiesten? Waar heeft u ze gezien, wat heeft u met ze meegemaakt? Wat herinnert u zich van hun optredens?
Woonde u toevallig bij ze in de straat, zat u bij ze in de klas of speelde u met hen? Wij zijn natuurlijk
heel nieuwsgierig naar alle verhalen! Laat het ons weten. Mail naar:
of schrijf
naar De Oud-Utrechter, Postbus 615, 3500 AP Utrecht. Via de website reageren kan ook:
-
utrechter.nl
André Hage: “Ik kan mij die situatie nog goed
voor de geest halen. Het was het oude stadion
Galgenwaard waar FC Utrecht in 1981 haar
laatste duel tegen PSV speelde. Ik was erbij.
Na afloop werd het veld bestormd. Een aantal
personen ging aan de doellat hangen, waardoor
die brak. Om mij heen hoorde ik dat de doelen
naar een amateurclub zouden gaan, maar dat kon
dus niet meer. Ook rijen met stoeltjes werden
omgekeerd. Er klommen ook diverse personen in
de lichtmasten. Kortom, een puinhoop, maar uit
de as verrees dan wel weer een heel mooi nieuw
stadion.”
Marcus van den Heuvel: “Het hing al weken in
de lucht, het stadion zou gesloopt worden. Door
Van Vliet Sloopbedrijven. Het was zondag 21
april en we gingen vaak vanuit Kanaleneiland
met ringlijn 20 naar het stadion. We hadden een
goed seizoen gedraaid en de laatste tegenstander
heette PSV. De wedstrijd begon en we hadden al
snel in de gaten dat het een oersaaie wedstrijd zou
worden. Uiteraard stonden wij op de Bunnikside
zoals altijd. Tonnie Mesu was een van de vele
supporters die altijd in was voor een geintje. Ooit
nam hij een honkbalknuppel mee naar Feijenoord
met een klein vlaggetje erop geplakt. Hij kwam
niet ver op het station, want ondanks dat hij zei
dat het een vlaggenstok was, mocht dat ding dus
niet mee. Maar goed, tegen PSV had hij dit keer
een nijptang meegenomen om alvast het hekwerk
door te knippen in de rust. Hek kapot en wat jon-
gens kropen door dat hek om op het veld te staan.
Toen de politie de jongens weer achter het hek
kreeg, riep de stadionspeaker om dat het stadion
pas NA de wedstrijd gesloopt zou worden. We
keken elkaar aan en hadden zoiets van, OK, doen
we na de wedstrijd dan maar. Een bloedeloze
0-0 was de uitkomst van de wedstrijd die het
aankijken niet waard was. Het laatste fluitsignaal
van de scheids was het sein compleet los te gaan
op de doelen, tribunes etcetera. Het mooiste was
nog dat Martin van de Pol een aantal Engelse
vrienden over had van Chelsea. Die vroegen zich
hardop af waarom de supporters van de FC het
stadion begonnen te slopen na een 0-0 game.
Snapten ze totaal niet. Why? Gewoon omdat het
een saaie wedstrijd was, zei Martin. Maar wat
als je nu verloren had, vroegen de Engelse zich
af. Toen zei Martin: “Dan gaan we de spelers
achterna.” Wat natuurlijk een geintje was, want
de club was heilig voor ons. En voor sommigen
nog steeds. Een boer uit Werkhoven ging met een
doelpaal ervandoor. Ik peuterde de middenstip
los en nam dat stuk gras mee naar huis. En dat
werd in de tuin geplaatst. Waar het nu nog ligt.
Compleet gestoord vond mijn vader dat. Maar
voor ons was het gewoon. Het was en is onze
club. We gingen de wereld rond met de sloop van
ons stadion. In alle kranten stond het vermeld. We
waren eigenlijk best trots op wat wij voor elkaar
kregen. We deden gewoon wat voorwerk, want op
maandag kwamen de echte slopers. Achteraf was
het niet slim van de stadionspeaker tegen ons te
zeggen dat het stadion na de wedstrijd gesloopt
kon worden. Al met al was het een onvergetelijke
dag.”
Jan van Wijk: “De wedstrijd DOS - PSV, die in
mei 1970 gespeeld werd en die eindigde in 0-0
en die ik, geboren Utrechter, maar toch als PSV-
supporter bijwoonde, samen met mijn zwager
Bert Epping, was de laatste die gespeeld werd in
het oude Galgenwaard. Hierna zou met de sloop
begonnen worden. Het oude stadion moest plaats
maken voor Nieuw Galgenwaard, waar de nieuwe
fusieclub FC Utrecht na voltooiing zou gaan spe-
len. Ik weet nog dat de echtgenote van DOS-spe-
ler Ries Coté als stadionspeaker de toeschouwers
opriep de sloop aan de vakmensen over te laten.
Maar direct na het laatste fluitsignaal bestormden
vrijwel allemaal jonge DOS-aanhangers het veld
om maar vast te gaan slopen. Op de foto is de
sloop, die kort na die laatste wedstrijd in gang
werd gezet, in volle gang.”
P. de Klein: “Ik herinner me dat ik in de jaren 60
in Galgenwaard met mijn vader naar het baan-
wielrennen ging kijken in de avond. Prachtige
knallen en vlammen uit de zware dernies van
onder andere Noppie Koch met achter hem Stam.
De premiesprint met het geld uit de opbrengst
van de collecte van de tribune. Dat was nog eens
sporten.”
Jeroen Haggenburg: “Het was op zondagmiddag
20 april 1981. De laatste thuiswedstrijd tegen
PSV, die teleurstellend in 0-0 eindigde. Zelf
zat ik op de hoofdtribune naast de radio- en tv-
commentatoren wijlen Theo Koomen en Herman
Kuiphof. In de tweede helft was de toen zeer
beruchte Bunnikzijde al begonnen met slopen. Er
hing zelfs een supporter naakt in de lichtmast met
slechts met een FCU shawltje om zijn jonge heer.
Direct na afloop ging het verder met de sloop van
de twee houten dug-outs, de staantribunes op de
wielerbaan en de doelen. De legendarische tv-
beelden gingen de hele wereld over. Nog steeds
terug te kijken op You Tube. Er is hierover ook
veel te zien op de vijfde verdieping van het FCU
voetbalmuseum.”
Wim van Geelen: “De foto van de sloop van het
oude stadion Galgenwaard moet in het voorjaar
van 1981 gemaakt zijn. Het besluit te slopen en
een nieuw stadion te bouwen werd 18 december
1980 in de gemeenteraad van Utrecht genomen.
De belangstelling voor die raadsvergadering was
enorm. Ongekend voor een raadsvergadering,
waar gewoonlijk enkele tientallen burgers op af
kwamen. Op 11 mei ging de eerste paal de grond
in, nog tijdens de sloop. Het was wethouder Kees
Pot (PvdA) die de 207-de paal de grond in jaste.
Tussen 18 december 1980 en 11 mei 1982 had het
er nog om gespannen. Dat had te maken met de
Selectieve Investeringsheffing. Had Utrecht die
ongeveer 2,3 miljoen gulden moeten betalen, dan
zou het feest niet zijn doorgegaan. Maar de staats-
secretaris van Economische Zaken verleende op
13 april 1982 ontheffing en toen was de laatste
hobbel genomen. Hoe ik dat allemaal zo precies
weet? Ik was destijds plaatsvervangend hoofd
van bureau Sport en Openluchtrecreatie. Op dat
bureau vond de hele voorbereiding plaats van dit
unieke project, uitgevoerd door Ballast Nedam.
Uniek, want het was de eerste keer dat in Neder-
land de bouw van een stadion werd gecombineerd
met de bouw van kantoren. Tussen de bedrijven
door heb ik nog een boekje van 150 pagina’s ge-
schreven over de geschiedenis van Galgenwaard
onder de titel ‘45 jaar Galgenwaard’. Collega
Emiel Gerritzen, helaas enkele jaren geleden
overleden, was voor dit boekje de krantenarchie-
ven ingedoken, om een overzicht samen te stellen
van alle wedstrijden die van 1936 tot 1981 in de
Galgenwaard zijn gespeeld voorzien van alle uit-
slagen. Het boekje was een representatiegeschenk
van de gemeente ter gelegenheid van de opening
van het stadion. De oplage was 20.000 stuks.
Het was een succes, maar leverde mij helaas
geen plaats voor het Boekenbal op. In de tijd dat
Nieuw Galgenwaard werd opgeleverd dreigde het
stadion zonder bespeler te komen zitten. De FC
Utrecht-affaire brak los. Een kwestie waar Willem
van Hanegem niet graag aan herinnerd wordt. De
club dreigde financieel ten onder te gaan, maar
de gemeente sprong bij. De raadsvergadering
waarin dat besluit genomen werd, herinner ik me
nog goed. De raadszaal puilde uit, de hal van het
stadhuis stond vol en op straat stonden honderden
mensen. De sfeer was grimmig en de raad moest
onder grote druk een besluit nemen. Welk besluit
dat werd, laat zich raden. Opluchting alom. De
ME hoefde niet in actie te komen.”
‘Middenstip Galgenwaard nu in mijn tuin’
Blij verrast waren we met de vele reacties op de foto in ‘Ken je dit nog’ nummer
33. Daarop prijkte de afbraak van het oude stadion Galgenwaard in 1981. Velen
hebben daar nog hun, vaak heel bijzondere herinneringen aan, zo bleek. Op deze
pagina een bloemlezing uit de reacties.
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Dinsdag 30 mei 2017
pagina 7
33
Ken je dit nog?
34
Nr.
Nr.
1,2,3,4,5,6 8,9,10,11,12,13,14,15,16
Powered by FlippingBook