De Utrechter Week 30 - page 3

HWtje
gedeponeerd en had ik onze trouwe
viervoeter Teddy meegenomen, die
plaats nam naast de helm. Teddy was
een Chow Chow hond: een keesach-
tige poolhond met ietwat treurige ogen
en uitermate geschikt voor de job.
Teddy kon niet alleen treurig kijken,
maar, wanneer de situatie daarom
vroeg, ook flink van zich af bijten. Om
het geheel compleet te maken, had
ik mijn mondharmonica meegeno-
men en speelde ik onafgebroken het
oorlogsdeuntje van ‘Lili Marlene’. Tot
mijn grote verrassing liep de helm in
een paar uur tijd behoorlijk vol en nam
het belang van de aanwezigheid van
Teddy evenredig toe.
Ervandoor
Toen ik dacht dat het zo wel genoeg
was, moest ik zonder veel aandacht te
trekken de kuierlatten nemen en me
ongemerkt ontdoen van mijn prothese.
Toen ik daarin bijna geslaagd was en
aanstalten maakte de inhoud van mijn
helm veilig op te bergen, zag Teddy
plotseling wel been in mijn prothese
en ging er als een haas mee vandoor
de Oude Gracht op richting Camera
bioscoop. Snel borg ik het geld veilig
op, want ja, in die tijd had je ook al
individuen die het niet zo nauw namen
met andermans zuur verdiende centjes,
en spoedde mij achter Teddy aan.
In de gracht
Al spurtend over de gracht, ontmoette
ik verontwaardigde blikken van
mensen, die mij wellicht niet lang
daarvoor op de Stadhuisbrug nog
menslievend bedeeld hadden. Toen
ik in de buurt van de Bezembrug
kwam en Teddy bijna op de hielen zat,
verkoos hij het de trap naar beneden te
nemen en de werf op te gaan. Eenmaal
beneden gearriveerd, met mij in zijn
kielzog, sprong die dondersteen tot
overmaat van ramp met prothese en al
in de gracht en zette als een speedboot
koers richting overkant. Hoewel Teddy
snel zwom, was ik via de brug - ik kon
me toen al snel uit de voeten maken
zonder handicap - vrijwel gelijk met
hem aan de overkant, alwaar ik hem
uit het water moest vissen, omdat de
kade te hoog voor hem was en bij
welke actie Teddy van schrik mijn
prothese in het water liet vallen.
Drijfnat
Bij deze reddingsoperatie werd ik
eveneens drijfnat en verloor ik boven-
dien enkele van mijn indrukwekkende
oorlogsonderscheidingen. Voorts zag
ik, op de tonen van “Drinking on my
bed” van Rob Hoeke, welke tonen
tot mij kwamen vanuit mijn favoriete
beatkelder in die dagen ‘de Cavern’,
mijn lucratieve kunstbeen met tuigage
en al, meegevoerd op het kabbelende
grachtenwater, aan de horizon ver-
dwijnen onder de Stadhuisbrug.
Eenmaal aan de kant, schudde Teddy
zich eens flink uit, zodat hij weer
zo goed als droog was en begon hij
enthousiast te kwispelen met een
uitdrukking op zijn koppie van: “Zo
baas, wat gaan we verder nog doen
vandaag?”
Voor mij zat er niets anders op dan
me samen met Teddy huiswaarts te
spoeden en een droog burgerkloffie
aan te trekken, na een overigens toch
wel geslaagde ‘militaire operatie’.
Bert Plomp
Hondje Teddy op de loop met kunstbeen
(vervolg van voorpagina)
Dat fenomeen heb ik opgemerkt toen
ik nog wel eens op heel jonge leeftijd
gedwongen werd de gang naar de
kerk te maken en aldaar vaststelde dat
de collectant reeds wat rijksdaalders
en papiergeld in de collectezak had
gestopt, voordat hij zijn ronde bij mij
begon.
Voor deze gelegenheid had ik wat
Duits papier oorlogsgeld - eveneens
voor bijna niets op de rommelmarkt
gekocht - op de bodem van de helm
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Dinsdag 25 juli 2017
pagina 3
“Ik weet zeker dat ik namens de
complete gemeenteraad spreek, als ik
zeg dat er ook best wat vlammetjes in
het vet mogen, mijnheer de burgemees-
ter”, zei de VVD-wethouder van Oude
Gebouwen. “En omdat de raadsverslag-
gever van het blaadje DUIC naar huis
is, omdat ze morgenochtend vroeg naar
zwangerschapsyoga moet, omdat de
verslaggever van het Utrechts Nieuws-
blad al naar huis is om ongestoord te
kunnen twitteren over niks en omdat nu
dus alleen die bejaarde oetlul van De
Oud-Utrechter nog op de tribune zit,
hoeven we ons niet meer anders voor
te doen dan we zijn. We kunnen vrijuit
praten.”
“Bejaarden dood! Bejaarden dood!
Bejaarden dood! Bejaarden dood!”,
begonnen 22 gemeenteraadsleden
met een soepele Brabantse tongval te
scanderen.
“Dames en heren we zitten hier niet op
de tribune van FC Utrecht en zolang
ik hem het woord niet afnam, is de
wethouder die ik het woord gaf nog
steeds aan het woord. En trouwens, ik
hoef geen vlammetjes doe mij maar een
schoteltje met blokjes OUDE kaas”, zei
Jan van Zanen, waarna het doodstil in
de Gemeenteraad werd.
“Blij dat u ingreep, burgemeester! Want
door het kabaal raakte mijn gehoorap-
paraat helemaal overstuur en ik heb
toch al zo’n koppijn. Dat komt door de
Sint Willibrorduskerk aan de Minre-
broederstraat. Wat is het geval. Dat
monument is met 8,5 miljoen belasting-
geld opgeknapt, maar Utrecht zit er nog
met een garantiebedrag van 1,5 miljoen
in. Laat er nou een kerkgenootschap bij
me langsgekomen zijn die de garantie
van ons wil overnemen, op voorwaarde
dat wij hen die Oude Kerk cadeau
doen. Ik moet er eerlijk bij zeggen dat
het een katholiek kerkgenootschap is
dat een bloedhekel heeft aan homo’s,
vrouwen en aan theatervoorstellingen.
Wat ik persoonlijk verfrissend vind. En
er zitten ook wat mensen bij de club die
oprecht geloven - let op goed op wat
ik zeg; die OPRECHT geloven - dat de
massavergassing van joden, negers en
homofielen in de Tweede Wereldoorlog
gewoon een sprookje is. Nou ja, de
wethouders zijn dus eensgezind van
mening dat oerconservatieve gelovi-
gen met liggende gelden in beginsel
100 procent recht hebben op een Oud
Gebouw. Gewoon aan die sekte geven
dus. Zal ik de ambtenaar van versna-
peringen trouwens opdracht geven ook
wat zakken chips open te trekken?”
“Graag! En klopt het, mijnheer de
wethouder, dat 3000 Utrechters ons in
een petitie vroegen deze stap niet te ne-
men? En dat de drie grootste Utrechtse
cabaretiers, Herman van Veen, Claudia
de Breij en Maarten van Rossem, ook
een beroep op ons gedaan hebben dit
niet te willen?”, vroeg een gemeente-
raadslid van progressieve snit.
De VVD-wethouder van Oude
Gebouwen knikte zwijgend, waarna
het vooruitstrevende gemeenteraads-
lid opstond, zijn stem verhief en zei:
“Sinds wanneer maken 3000 stuks
plebs en drie lolbroeken uit hoe deze
stad bestuurd moet worden? En hebben
wij met de introductie van de Transgen-
der Toiletten al niet bewezen dat we
super progressief zijn. Laten we die
kerk dus van de hand doen en nu met
zijn allen de vertegenwoordiger van De
Oud-Utrechter op de perstribune gaan
bekogelen. Met bitterballen!” Dit liet
niemand zich twee keer zeggen.
Verslaggever gebitterbald
“Ik geef het woord aan onze
wethouder van Oude Gebou-
wen en zal ik nog een rondje
Vega Bitterballen bestellen om
de mond tijdens de discussie
goed ingevet te houden”, zei
burgemeester Jan van Zanen.
Teddy
(Foto: Het Utrechts Archief)
1,2 4,5,6,7,8,9,10,11,12,13,...16
Powered by FlippingBook