De Utrechter Week 38 - page 1

U
Dé g r a t i s k r an t voo r de e ch t e Ut r e ch t e r
Oplage: 55.300 ex.
Het is 1968 en dan sta je
daar aan de vooravond van
een hele lange vakantie, de
mulo afgerond en aangemeld
bij de hbs. Wat nu te doen
de komende twee maanden?
Meubels sjouwen bij het
verdeelcentrum van de V en
D? Decors opzetten en afbre-
ken op de Jaarbeurs? Niet
zo’n trek in. “Neem dan een
krantenwijk”, klonk het aan
de eettafel en ik dacht: ja,
waarom niet. Dan neem ik er
gelijk twee, een ochtend- en
een middagwijk.
De verdiensten waren in die tijd nou
niet bepaald geweldig (nog niet geloof
ik), maar het waren korte werktijden,
je was lekker buiten en je had geen
baas boven je. Inmiddels is Utrecht
een ‘one paper city’ geworden, maar
in de late jaren zestig verschenen er
wel vier dagbladen: Het Centrum,
Het Vrije Volk (Utrechtse editie), het
Nieuw Utrechts Dagblad (Utrechtse
editie van Parool) en natuurlijk het
UN, het Utrechts Nieuwsblad.
Utrechtsch Nieuwsblad
Zo begon ik op een vroege zomerdag
in juni als bezorger van het Utrechtsch
Nieuwsblad, zoals er toen nog of-
ficieel op de voorpagina stond. Op het
Kanaleneiland was dat, amper gereed
als nieuwe Utrechtse woonwijk. Ik
liep een flinke wijk rond de Marshal-
laan en directe omgeving, vlakbij
het splinternieuwe winkelcentrum de
Rijnbaan. Gelukkig waren er overal
veel portieken, dan kon je zo vijf, zes
kranten in één keer kwijt.
Weekgeld
Eerlijk is eerlijk, de bewoners van
de Marshallaan waren destijds niet
allemaal even goed van betalen. Dat
was best lastig, want je moest in die
tijd zelf het weekgeld voor de krant
ophalen en wat je tekort kwam, moest
je zelf bijbetalen, dat ging dan van
je loontje af. Het moest dus allemaal
op de cent kloppen en met al die
uitgestelde betalingen schoot dat niet
op. “Volgende week betaal ik jochie,
heb ‘t nou effe niet”, hoorde je dan. Of
er werd een gulden van vier hoog naar
beneden gegooid, die dan al stuiterend
uit het zicht verdween. Dat was pech..,
de lezer had betaald, maar ik had niet
geïnd.
Als enige compensatie kon ik dan wel
eens een los krantje verkopen, vooral
op maandag als DOS, Elinkwijk of
Velox gespeeld hadden. Dan moest
je wel geluk hebben, dat bij het
verdeelstation verkeerd geteld werd
of opgezegde abonnees nog gewoon
meegeteld werden.
Magneet
De strips in het UN werkten bij mij
als een magneet. Voordat ik de krant
bezorgde, ging ik eerst naar de strip-
pagina om de vervolgverhalen van
Suske en Wiske en Panda op de voet
te volgen. Van de Suske en Wiske strip
maakte ik dan eigen boeken, nog voor
de strip in de boekwinkel verscheen.
Om de vakantieportemonnee aan te
vullen, nam ik diezelfde zomer nog
een tweede wijkje. Ik ging ook de nu
niet meer bestaande krant, het Nieuw
Utrechts Dagblad (NUD) bezorgen.
Dat was de Utrechtse editie van de
krant Het Parool. De vacature trok
mijn aandacht; Klein wijkje, hoge
verdienste! Ik hoefde slechts veertien!
kranten te bezorgen. Ik merkte pas na
het gesprek dat de enige straat waarin
ik moest bezorgen wel bijna 5 kilo-
meter lang was, ...de Kanaalweg dus.
Door weer en wind elke dag, langs
tal van monumentale panden, zoals
de aardewerkfabriek van Mobach, de
stinkfabriek de SOL, de Rijksmunt en
villa Jongerius (geen familie).
Het NUD had de leuke strip van Eric
de Noorman; die moest natuurlijk ook
eerst uitgebreid gelezen worden, voor-
dat de kranten bezorgd werden.
Nabezorgen
Als je pech had, moest je ook nog
nabezorgen. Dat is me één keer over-
komen, maar gelukkig bracht mijn
vader me met de auto naar het na te
bezorgen adres.
Tenslotte kwam er aan het eind van
die zomer nog een leuke wijk vrij,
achter de Croeselaan. Die was van Het
Vrije Volk, de enige ochtendkrant, die
Utrecht destijds rijk was en het betrof
hier ook de Utrechtse editie.
Wederom ook een krant met heerlijke
strips, zoals Appie Happie, de oer-
hollandse spits van de Taaie Tijgers,
waar ik in die tijd helemaal verslin-
gerd aan was.
Een enkele keer kreeg ik zomaar een
dikke fooi (gulden) in mijn handen
geduwd, omdat ik zo keurig op tijd
was, maar een straat verder kon ik
uitgefoeterd worden, omdat manlief al
een half uur tevoren met de fiets was
vertrokken voor zijn ochtenddienst
in de fabriek. We hebben het dan wel
over vijf uur ‘s ochtends; dan was je
dus al te laat met de krant.
Nieuwe abonnee
Ik heb al met al een heerlijke zomer
gehad; elke dag met mijn fietsje erop
uit, de paarse ochtendluchten, de
kwetterende vogels, de rode avondzon
en de specifieke geur van de pas
gedrukte krant.
Apetrots was je als je een nieuwe
abonnee had geworven, sip, als er ie-
mand opzegde. De krant.., dat was jij!
Als ik nu de krant uit de bus trek, dan
dwalen mijn gedachtes nog wel eens
af naar die slingerende fiets boordevol
kranten of die lange lange eindeloze
Kanaalweg.
Peter Jongerius
“Neem dan een krantenwijk!”
Dinsdag 19 september 2017 . Jaargang 8, nr. 19
Deze week o.a.:
Dierenbuddy
Pag. 5
Typograaf had
aanzien
Pag. 7
Velox-speler
Cees Sluijk
Pag. 9
Najaars-
special
Pag. 9
Krantenbezorgen blijft avontuurlijk
Oplage: 55.30 ex.
Gansstraat 130
3582 EL Utrecht
telefoon 030 251 69 55
Meer informatie:
Donaudreef 25
Utrecht
Dag en nacht bereikbaar
voor directe hulp na
overlijden(030) 262 2244
Klaar voor bezorging
Remco Hondema
Willeskop 15
3417 MA Montfoort
T
0348-448600
M
06-22409270
Uw veelzijdige vakman
voor al uw klussen:
Badkamers - Keukens - Toiletten - Elektra - CV
Kozijnen -Schilderwerk - Kleine klussen
Remco Hondema
Willeskop 15
3417 MA Montfo rt
T
0348-44860
M
06-22409270
Uw veelzijdig vakman
voor al uw klussen:
Badkamers - Keukens - Toiletten - Elektra - CV
Kozijnen -Schilderwerk - Kleine klussen
remco.ho
Geertekerkhof 3
3511 XB Utrecht
06 45 363 220
altinguitvaarten.nl
Hiske Alting &
Pauline Res
alting uitvaarten
ruimte voor afscheid
1 2,3,4,5,6,7,8,9,10,11,...20
Powered by FlippingBook