De Utrechter Week 48 - page 9

Waar nu achter de afrastering vooral in
de ‘fluisterstilte’ een enkele kinder-
wagen staat, klommen ruim een halve
eeuw geleden schreeuwlelijkerds en
heethoofden als verwilderde Balinese
apen in de backstop als ze het op de
scheidsrechters gemunt hadden. En
daar was niet veel voor nodig.
Met de honkballers van UVV op
sportpark Hoge Weide ‘feestte’ je
vroeger aan de overzijde van het Am-
sterdam-Rijnkanaal in de portiekflats
van de Cervanteslaan ‘gezellig’ mee.
Honkbal beloofde met kauwgom, cola,
de militairen van de vliegbasis Soes-
terberg, Engels als voertaal, afgetrapte
gympies, jeans en pruimtabak naar
Amerikaans voorbeeld een onvervalste
publiekssport te worden. Het liep
anders.
Wolkbreuk
De mede-grondlegger van het
Utrechtse honkbal, Henk Ferwerda,
moppert.
“Gedegradeerd nu, spelers die weg-
lopen, ze weten tegenwoordig niet
eens voor wie ze honkballen, en dat
alles op mijn negentigste verjaardag,
waardeloos natuurlijk.”
Zijn vroegere pupil van eind jaren
vijftig, daarna eerste teamspeler van
UVV, en voormalig international Jan
van Ewijk is hem vanuit Hoofddorp
komen feliciteren. “Je rijdt op je
negentigste nog auto, man.”
Maar hij mist zijn vrouw en clubco-
ryfeeën als Kees en Wim Hiele, Jan
Kars, Jack Keja, Henk Heinen, gein-
ponem Roland van Bavel en zo nog
een heel stel. Allemaal dood. Zoals
ook het honkbal. “Ja vroeger.”
Van Ewijk (72): “Maar we blijven
plezier maken, Henk.”
Het wordt een heerlijke middag vol
zoete herinneringen aan honkbal voor
een barstensvolle ongemakkelijk
zittende tribune van gruizige B-2
blokken en hele zwermen amechtige
tienermeisjes die naar de Yankees en
Arubanen kwamen loensen. Het veld
dat tijdens kurkdroge weken stiekem
onder water werd gezet door voor
een hele nacht de kraan achter de
werpheuvel open te laten staan. UVV
kwam spelers tekort en stuurde op een
afgelasting aan. En de bond zich maar
verbazen over een wolkbreuk boven
Utrecht waarvan niets bij het naburige
KNMI viel terug te vinden. UVV was
trendy en rebels. Ferwerda en Van
Ewijk liepen mee in de slipstream van
de pionierende ritselaar Kees Hiele.
Ferwerda: “Kees was van de ideeën,
ik mocht uitzoeken of ze uitvoerbaar
waren.”
Non-conformist Hiele bracht met zijn
straat- en wijkhonkbal de sport boven-
dien tot in de voortuintjes van Ondiep,
Hoograven en het fonkelnieuwe
Kanaleneiland.
Toprecette
Ferwerda, wiskundeleraar aan het
Grafisch Lyceum aan de Jutfaseweg, is
intussen 74 jaar lid van UVV, waar hij
de oprichting van de honkbalafdeling
in 1948 meemaakte.
“Ik kwam uit de Seringstraat bij de
Watertoren aan de Straatweg. Ik kon
niet zo goed honkballen. Ik had knieën
van niks. Maar bestuursbaantjes bij de
vleet. Ik herinner me een toprecette
voor die tijd van 28,75 gulden. En ik
was jeugdleider.”
Tegen Van Ewijk: “Jou wilden we er
in de teams altijd graag bij hebben.
Mijn mooiste herinneringen? De
promotie naar de eerste klasse in 1957
met 6-2 winst op het tweede van HHC
uit Haarlem. De Amerikaan Reardon
van de vliegbasis gooide voor ons
twintig keer drie slag, kijk maar in
mijn plakboek. Korte stop Jimmy
Stanton, ook Soesterberg, was een
echte clubman. Sjouwde ook met krui-
wagens bij de aanleg van ons eerste
officiële Amerikaanse honkbalveld. En
ruim tien jaar later, in 1968, natuur-
lijk die grand slam van Henk Heinen
waarmee we de degradatie als een
mirakel ontliepen. We lagen al in de
touwen. Allemachtig! Weet je, in mijn
eerste slagbeurt van mijn leven, eind
jaren veertig, gunde de scheidsrechter
me een vrije loop naar de honken. Ik
begreep er niks van. Maar in die tijd
kenden we de spelregels nog niet zo
goed. De catcher had me gehinderd,
maar wist ik veel.”
Stinkfabriek
UVV begon ooit bij de stinkfabriek
De Benenkluif waar de maden onder
de schoenen van spelers en publiek
doorkropen. Veel tegenstanders kwa-
men er niet graag vanwege braaknei-
gingen en deden de wedstrijd liefst
per ansichtkaart af. Daarna volgde met
uitroeptekens de Hoge Weide achter
de koffiebranders van Douwe Egberts,
waar tegenwoordig elke overlevende
van bouwput Leidsche Rijn de weg
kwijtraakt.
Van Ewijk: “Voor mij was daar de pro-
motie naar de hoofdklasse in 1962 een
hoogtepunt. Ik speelde eerste honk. De
wedstrijd tegen de latere landskampi-
oen Sparta begonnen we in 1963 met
drie homeruns. Ik dacht van Ruben
en Vincent Leysner en van Aldrick
Victoria. Het werd uiteindelijk 3-3,
doordat we vanwege de Dodenherden-
king eerder stopten. Die Amerikanen
van Soesterberg gaven ons honkbal
smoel. Reardon en Stanton, Duncan,
Ike Eigen (met brandende sigaret
het veld in), Meredith, geweldig.
Dat Kees Hiele vaak aan de arm van
andere Amerikanen moest zwengelen
om ze vanuit beschonken toestand
weer tot leven te wekken, vergeten we
dan maar even. Sommige dronkenlap-
pen bleven comateus. Daardoor kreeg
ik trouwens al heel vroeg een kans in
het eerste.”
Zwak bestuur
In 1968 werd Van Ewijk (Tuindorp)
geschorst en verdween hij naar HCAW
in Bussum.
“Maar dat weet ik nog heel goed”,
reageert Ferwerda. “Ik was net terug-
gehaald als secretaris. Op mijn eerste
vergadering ging het over jou, Jan. Je
had een kritisch artikel in de krant Het
Centrum geschreven. Ik dacht nog:
zo’n goeie speler, niet schorsen, ga
met hem praten, maar ik mocht je een
brief schrijven en die bij jou posten.
Zwak bestuur toen.”
Jan: “Schreef jij mij in opdracht die
brief? We trainden twee keer per
week, waarvan eenmaal vrijblijvend.
Waren we op donderdagavond met
z’n vieren. En maar vechten tegen
degradatie met veel te goede spelers
daarvoor. Mijn vader heeft nog
geprobeerd me via de clubicoon Jo
Verthoren van die schorsing af te
helpen. Niet gelukt.”
Trouwdag
Ferwerda trouwde in 1957, uitgere-
kend op de dag dat voor het eerst het
honkbal live op tv was. “Daar had ik
zo verschrikkelijk de pest over in. Die
wedstrijd werd nota bene bij UVV ge-
speeld. Mijn zwager, Jan Dassen, had
de regie. Die legde nog even vlak voor
tijd de spelregels aan zijn cameramen-
sen uit. Ach ja, die trouwdag en ik was
nog wel honkbalvoorzitter. Zag ik op
weg naar het stadhuis die geluidswa-
gen van de NTS treiterig naast ons
komen rijden met mijn zwager erin.
Ja, wrijf het er maar in, dacht ik nog.
Ik stond zes van de zeven dagen op
het veld. Moet je die ouwe foto’s eens
zien, wat een vracht publiek hè. Kom
daar nu eens om.”
Johan Carbo
Weemoed naar bomvolle honkbaltribunes
Noem het toeval, maar synchroon aan de kerken liepen tegelij-
kertijd op de honkbalvelden de banken leeg. Utrecht niet uitge-
zonderd. De geruisloze degradatie van UVV uit de hoofdklasse
deze nazomer, met nog slechts een handjevol laatste parochia-
nen langs de kant, versjteerde de negentigste verjaardag van de
honkbalapostel Henk Ferwerda nog net niet, maar het scheelde
weinig.
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Dinsdag 28 november 2017
pagina 9
Een hoofdrol voor Jan van Ewijk op het eerste honk tijdens UVV- De Volewijckers in 1964 (5-4 voor UVV).Op de foto links ook voor UVV de Ameri-
kaan Mike Howick van de vliegbasis Soesterberg.
Henk Ferwerda in regenjas eind jaren vijftig met zijn jeugdteam.Op de foto zittend tweede van
rechts Jan van Ewijk.Verder onder meer Peter Terstall,Arie Hagen,Rob Rijnders,Peter Janssen,
Henk Heinen in 1968 op de schouders van een uitgelaten publiek.Hij behoedde UVV voor
degradatie.
1,2,3,4,5,6,7,8 10,11,12,13,14,15,16
Powered by FlippingBook