de oud utrechter week50 - page 9

“Ik mocht al snel elke dag meedoen
met de voetbalwedstrijdjes op het
Van de Marckplein. Ik was niet zo’n
goede voetballer, vond handballen
bij Sport Vereent en waterpolo bij
de Vechtstreek, in het om de hoek
gelegen zwembad het Noorderbad,
veel leuker.’’
Oud-profvoetballer Leen van de
Merkt en toenmalig buurman
van Harrie beaamt dit, anno
november 2017. “Harrie deed
het best aardig als voetballer,
viel zeker niet uit de toon bij
ons. Hij is later toch maar mooi
handbalinternational en bekende
handbaltrainer geworden.’’
Harrie maakte op 17-jarige
leeftijd zijn debuut in het eerste
team van Sport Vereent. “We
speelden toen nog 11 tegen 11,
op een grasveld. Teamgenoot
van toen, Henni van Veen, ziet
Harrie nog komen. “Harrie kon
toen al heel goed handballen.
Zijn talent werd snel ontdekt
door onze trainer Arnold den
Hartog Sr.’’
Veldhandbalinternational
Harrie beaamt de woorden van
zijn voormalig ploeggenoot. “Ik
heb veel geleerd van heer Arnold
en dat is me later heel goed van pas
gekomen. We werden eind jaren ‘50
kampioen van het district West 1 met
Sport Vereent, wonnen in de beslis-
sende wedstrijd van IJmond uit Vel-
sen. Ik werd, net als mijn ploeggenoot
bij Sport Vereent Dick Oostenbrugge
en mijn latere Attila-ploeggenoten
Georg Janssen en Nico Suurenbroek,
een aantal keren geselecteerd voor het
Nederlands veldhandbalelftal.’’
Attila
“Na mijn militaire dienstperiode ben
ik bij Attila Utrecht gaan handballen.
Een mooie uitdaging, Attila speelde
immers een divisie hoger. We hadden
een sterk elftal, waarmee mooie suc-
cessen werden behaald. Ik vormde met
Georg Janssen en Nico Suurenbroek
een mooi trio. Ook als zaalhandballer
heb ik het Nederlands team gehaald.
Mijn debuut maakte ik in een uitver-
kochte Diekmanhal in Enschede tegen
Oostenrijk. Utrechter Coby Wethly
stond in het doel.
Wist je overigens dat we in mijn
actieve periode best veel Utrechtse
zaalhandbalinternationals hebben
geleverd? Zoals de beste doelvrouw
van Nederland Gien van Maanen,
Thea Jongerius, Joke van de Kamp,
Theo van Oort, Henco de Jong, Kees
Keijzer, Hans Bosschaart, Nico
Suurenbroek en doelman
Coby Wethly.’’
Kersttoernooien
De Kersttoernooien in de
Bernardhal vergeet ik nooit
meer. “Ik heb aan heel wat
Kersttoernooien, in de jaren
‘54 tot medio ‘70, meegedaan.
Eerst als speler en later ook
als coach. Utrechter Heinz
Munzert haalde, dankzij zijn
contacten met landen in het
Oostblok, jarenlang sterke
verenigingen naar Utrecht. In
de tijd van het IJzeren Gordijn
was het eigenlijk onmogelijk
dat clubs een uitreisvisum
kregen. Heinz flikte het ieder
jaar weer, mede dankzij een groep
handbalminnende sponsoren.
Het handbalniveau lag in het Oost-
blok veel hoger dan in Nederland.
Handballend Nederland was echt
jaloers op ons. Sport in Beeld kwam
in 1962 zelfs een livereportage maken,
met commentaar van Utrechter Co
Hogendoorn; dat was uniek toen in te-
levisieland. Die wedstrijden vergeet ik
nooit meer. Ik heb zoveel opgestoken
van onze handbalvrienden uit Polen,
Tsjechië, Joegoslavië en Bulgarije.
Doodzonde dat dit soort toernooien
niet meer worden georganiseerd.”
Damestrainer
“Op mijn 29ste vond ik het welletjes
als speler. Atletha (Utrecht) benaderde
me om damestrainer te worden. Ik ben
daar best succesvol geweest met onder
anderen Gien van Maanen in het doel.
Later heb ik ook nog een leuke peri-
ode gekend als trainer bij de Utrechtse
verenigingen Attilla, UD en HMS/
Achilles en BDC uit Soest. Volendam
kwam ook nog met een mooie aan-
bieding, maar dat vond ik wat te ver
reizen met het openbaar vervoer.’’
Beste trainer en medespeler
“Mijn beste trainer was de trainer
van het Nederlands team, de Tsjech
Jaroslav Mraz. Hij heeft veel beteke-
nis gehad voor het handbalniveau in
Nederland. Guus Kantelberg, later ook
nog trainer van het Nederlands hand-
balteam en Pim Rietbroek waren ver-
uit de beste handballers waar ik mee
gespeeld heb. Guus en Pim kwamen
uit Limburg waar de beste handbal-
verenigingen destijds speelden. Mijn
Sport Vereent-teammaatje Henni van
Veen is overigens nog als trainer van
Aalsmeer kampioen van Nederland
geworden. Vonden ze in Limburg toen
echt niet leuk!”
Gekelderd
Harrie vindt het jammer dat het
tophandbal in Utrecht is verdwenen.
“Ik kom nog af en toe op de handbal-
velden. Mijn kleinkinderen handballen
bij handbalvereniging Leidsche Rijn
en willen graag dat opa komt kijken.
Naar de senioren ga ik niet meer
kijken. Het niveau is helaas behoor-
lijk gekelderd. Wij deden dat vroeger
veel beter, zeker weten. Ik blijf het
zeggen, doodzonde dat het tophandbal
helemaal verdwenen is uit Utrecht.
Handballend Utrecht heeft mijns in-
ziens vele kansen laten liggen om met
een echt Utrechts topteam op niveau
te gaan spelen. Hartstikke leuk om
vandaag voor dit verhaal uitgenodigd
te worden bij mijn oude handbalmaa-
tjes van vroeger in het clubhuis van
Zuilen, Samen Sterk. Gastheer Dick
Woudstra kan goed koffie zetten, merk
ik.’’
Harrie was echt goed
De oude handbalmaatjes melden
ondergetekenden nog dat in hun ogen
Harrie Schrik met Georg Janssen,
Dick van Oostenbrugge en Kees Keij-
zer tot de beste Utrechtse handballers
gerekend kan worden, waarvan acte.
Gert van Es& Piet Rison
Bijna vergeten Utrechtse handbalinternational
In het kader van de rubriek ‘Die wedstrijd vergeet je nooit meer’
hebben ondergetekenden een leuk gesprek gehad met handbal-
international Harrie Schrik. Harrie verhuisde op 9-jarige leeftijd
met zijn oudersnaar Utrecht vanuit het in de provincie Gronin-
gen gelegen Ter Apel. Vader kreeg een vaste baan bij de Demka
Staalfabriek op Zuilen en zijn gezin een mooie eengezinswoning
in de Van de Marckstraat.
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Dinsdag 12 december 2017
pagina 9
Harrie te gast bij zijn handbalvrienden van weleer
Harrie in Nederlands zaalhandbalteam,Harrie vijfde van links
Kampioen met Attilla,Harrie eerst linksonder
Harrie in Oranjetenue met Nico Suurenbroek
1,2,3,4,5,6,7,8 10,11,12,13,14,15,16
Powered by FlippingBook