De Utrechter Week 52 - page 7

Als kind heb ik zelf mijn beslissingen
genomen, want als kind heb je natuur-
lijk duizenden vragen. Ik had wat men
noemt een turbulent leven. Ik wist niet
wat de toekomst mij brengen zou. Een
ding wist ik zeker: ik zou alles van
de wereld willen
zien, maar vooral
beroemdheden
willen ontmoeten
uit de sport-, opera-
en filmwereld!
Sophia Loren
Ik volgde mijn
droomwereld en als
het maar even ging,
was ik alweer onder-
weg naar morgen.
Veel bekende men-
sen heb ik ook inder-
daad ontmoet, waar
ook ter wereld. In
Armenië de mooiste
vrouw van de wereld:
Sophia Loren. En vele
anderen hierna. Maar
één ontmoeting zal
mij altijd bijblijven. In
een bloedheet Moskou,
in 1968. Ik was in die
stad op doorreis naar
een ander werelddeel.
Enige weken eerder
was ik gehuwd met
de mooie Olga, een
zwemkampioene van
het eerste soort! Haar broer in Rusland
was de bekende beeldhouwer Sinke-
vich, ontwerper van het Baby Yar mo-
nument in Kiev. Zijn werk was onder
andere te bewonderen tegenover het
beroemde Hotel Ukraina. Een enorm
beeld van de Oekraïnse
dichter en schrijver Tarras
Chevchenko.
Tropenhitte
Ik had in die tropen-
hitte totaal geen zin om
foto’s te maken van dat
beeld in een groot park.
Maar ja, ik kon er niet
onderuit, ondanks de
vele smoesjes. Foto’s
gemaakt rolletje vol,
dan maar een nieuw
fotorolletje kopen.
Ja,dan ga je naar het
hotel terug om te ko-
pen, betalen en weer
wegwezen naar het
koude bier. Plotseling
kreeg ik een enorme
klap op mijn schouder. Ik schrok me
rot, draaide me om en wie stond daar
lachend, jawel: Anton Geesink!
“Grote, wat doe jij hier?” Ik vertelde
Anton, dat ik getrouwd was en stelde
mijn vrouw aan hem voor. Hij was
in gezelschap van Eugster en Pierre
Zenden, op weg naar Japan.
Dollars
Wel, zo’n bruiloft moesten we maar
vieren. Met vijf man naar een enorm
restaurant. Daar werden we tegen
gehouden door een portier met wel
drie jassen over elkaar heen.
“Alle tafels zijn bezet, kom morgen
maar weer terug.”
Dat moest je niet tegen Anton vertel-
len.
“Ja, maar wij betalen met dollars!”,
antwoordde hij.
In no time werd er een tafel voor
ons klaargemaakt. Het werd een
geweldige tropische avond. Ik had te
veel gedronken en op het eind van de
avond kwam de kelner met een vette
rekening in dollars. Anton keek naar
de rekening, stond op en vroeg aan
hem: “Sinds wanneer moet je hier met
dollars betalen?” De ober stond naar
de grote olympisch atleet te kijken en
nam genoegen met een bedrag in roe-
bels. De volgende dag hebben we een
trip door Moskou gemaakt. Toch leuk
met Anton Geesink op huwelijksreis!
Jack Meulman
Ontmoeting met Anton Geesink in Moskou
Mijn jeugd heb ik doorgebracht tussen het Noorderbad en het
Rietendakschool in de jaren vijftig. De jeugdjaren zijn voor mij
niet zo heel leuk verlopen. Ik leefde tussen oost en west. Mijn
ouders begrepen mij niet, omdat de Nederlandse taal voor mijn
moeder totaal onbekend was.
De Oud-Utrechter - Dé gratis krant voor de echte Utrechter
Woensdag 27 december 2017
pagina 7
Anton Geesink (rechts) met zijn Kodokan-team,bij het behalen van de tiende landstitel
Trainen met Anton Geesink in de dojo
'Die Lange' hield zijn pupillen scherp in de gaten
Toen Anton en Jans Geesink in Oostenrijk woonden,stuurden ze deze nieuwjaarskaart rond
1,2,3,4,5,6 8,9,10,11,12,13,14,15,16
Powered by FlippingBook