De Bonte Koe in de Hudsonstraat

27 mei 2015, door Fred Wallast

Mijn ouders hadden van 1947 tot en met 1980 een kruidenierswinkel op de Hudsonstraat 117 in Rotterdam Bospolder. De straat liep van de Westzeedijk naar het Marconiplein. Ik was één jaar toen we er gingen wonen en heb er dus, samen met mijn zus en twee broers, mijn jeugd doorgebracht. We woonden eerst met zijn zessen achter de winkel en later gingen we boven de winkel wonen. Het was een echte volksbuurt…

De Hudsonstraat met links de luchtbrug over het rangeerterrein

De Hudsonstraat met links de luchtbrug over het rangeerterrein

en onze winkel zat tussen drie cafés in. Aan de overkant was een luchtbrug over het treinemplacement en ’s avonds kwamen de zeelui over de brug naar de cafés. Het was bijna elke avond vechten en de winkelruiten werden vaak ingegooid. Zo vaak dat wij na sluitingstijd houten luiken voor de ruiten moesten plaatsen, omdat de ruiten anders niet meer verzekerd waren.

Mijn moeder was voor de klanten ‘Tante Annie’ en alles werd aan haar verteld, onder andere over de ruzies. De hele week werd er door de klant gepoft en op zaterdag werd er betaald, maar voor de nieuwe week werd er gelijk weer op de pof gekocht. De mensen waren arm, maar hadden meer voor elkaar over. Als er een klant ziek was, stuurde mijn moeder ons met een pannetje soep op pad en moesten we kijken of we iets konden betekenen. Op oudjaarsavond stond bij ons altijd de deur open en dan kwamen de klanten langs om ons een gelukkig nieuwjaar te wensen. Het bleef dan tot diep in de nacht gezellig.

Ik herinner mij 1 februari 1953 nog goed. Zondagochtend, de winkel en de woning achter de winkel stonden onder water. En daar waren ze, de klanten. Ze hielpen de spullen naar boven te dragen en brachten een potje thee, omdat wij niet konden koken. Het was een hele gezellige buurt met veel sociale controle en als middelpunt onze winkel.

In 1980 moesten we noodgedwongen de winkel sluiten. Mijn moeder werd ziek en is in 1981 overleden op 55-jarige leeftijd. De 33 jaar dat wij de winkel hadden, zijn en blijven de mooiste tijd van mijn leven. Ik ben inmiddels 68 jaar, maar zou het zo leuk vinden als er nog mensen zijn, die zich dit herinneren en misschien contact zouden willen opnemen. Onze kruidenierswinkel heette ‘De Bonte Koe’ en wij heten Ruyzing.

Wil Ruyzing

wil@mailbox5.com


Dé gratis krant voor
de vijftigplusser!

Advertenties
Het Welzijnswarenhuis