Het Oostelijk Zwembad

27 mei 2015, door Fred Wallast
Links Nel Gerritsen (schoolslag), midden Irma Schumacher (borstcrawl) en rechts Ria van der Horst (rugcrawl) zwommen in 1950 een wereldrecord op de 3x 100 meter wisselslag

Links Nel Gerritsen (schoolslag), midden Irma Schumacher (borstcrawl) en rechts Ria van der Horst (rugcrawl) zwommen in 1950 een wereldrecord op de 3x 100 meter wisselslag

In 1945 was ik haast net zo lang als nu, maar woog ik ongeveer de helft van wat ik nu weeg. We kwamen terug vanuit Soest en mijn vader moest weer gaan bouwen na het bombardement van 1940. Een arts zei tegen mijn moeder dat ik redelijk gezond was, maar dat het verstandig was te gaan zwemmen om weer wat aan te sterken. We gingen naar het Oostelijk zwembad.Wat viel dat tegen aan de buitenkant. Een desolate, kale omgeving; alles was verwoest en nog niets herbouwd. Gelukkig was het binnen mooi en gezellig. Ik ging tweemaal in de week tussen de middag zwemmen en op vrijdagavond. Tientallen jongeren kwamen douchen, want haast niemand had een douche thuis. Het was echt een uitje.

Tussen de middag was mevrouw Van de Ree er met haar zwemster van de RDZ. Daarbij zat een kleine sprinkhaan met een hele grote mond, maar ze kon ook erg goed zwemmen. Ik probeerde haar wel eens bij te houden, maar dat lukte me niet, ook al was zij drie jaar jonger. Niet zo raar, want dat ukkie stond aan het begin van een  glanzende carrière. Het was Nel Gerritsen, die via kampioenschappen (onder andere door een wereldrecord op de 3x 100mtr wisselslag met Irma Schumacher en Ria van de Horst, borstcrawl en rugslag) tijdens de Olympische Spelen in 1952 te Helsinki vijfde werd op de 200 meter schoolslag.

Piet Kruithof, jarenlang kampioen op de 200 meter schoolslag,  trainde ook in het Oostelijk Zwembad. Hij was volgens mij een soort chippendale. Aan het einde van zijn training maakte hij altijd een paar geweldige zweefduiken van de drie-meterplank, en daarmee trok hij altijd veel bekijks. De jongens trainden onder leiding van Wim Delwel en de waterpoloërs onder zijn broer Henk. Door een mankement aan mijn knie heb ik nooit de echte top kunnen bereiken.

Bij de entree van het ondiepe bad stonden twee douches met een muurtje ertussen van ongeveer 125 cm boven het water en het water was daar 80 cm diep. Als er geen badmeester keek, dook ik daar met gestrekte startduik vanaf. Gelukkig is dit altijd goed gegaan, maar ik moet er, achteraf, niet aan denken wat er fout had kunnen gaan.

Al met al heeft het Oostelijk Zwembad een grote en gezellige rol in mijn leven gespeeld.


Dé gratis krant voor
de vijftigplusser!

Advertenties
Het Welzijnswarenhuis