LTS Gordelweg

11 mei 2015, door Fred Wallast
De lts aan de Gordelweg bleef in 1940 ook niet gespaard voor het oorlogsgeweld

De lts aan de Gordelweg bleef in 1940 ook niet gespaard voor het oorlogsgeweld

Eerste Christelijke Technische School Gordelweg

In september 1942 meldde ik mij aan als nieuwe leerling op de Eerste Christelijke Technische School op de Gordelweg. Eenmaal in de school werden we in groepen ingedeeld en verdeeld onder de aanwezige leraren, die elk een groep moesten begeleiden naar een lokaal. De leraar stelde zich voor als meneer Nobel, de praktijklesleraar. Onze groep leerlingen bleek later de lastigste groep te zijn. Tijdens de middagpauze werden onder elkaar al clubjes gevormd, die het best bij elkaar pasten en geen vrienden van de Duitsers waren. Integendeel, waar het mogelijk was de bezetter dwars te zitten, lieten we geen kans onbenut. Na enkele maanden waren we als leerling aardig ingeburgerd en trok iemand voor de lol de luchttoevoer in het oventje helemaal open, zodat de gloeiende kolen door het lokaal vlogen. Meneer Wildschut (bijgenaamd de berenklauw) gaf de leerlingen een uitbrander die er mocht zijn. Maanden later stonden we tijdens de praktijkuren hangertjes te beunhazen van plexiglas, waar we een dubbeltje in smolten. Dit was voor de dames en gelukkig stond de leraar het oogluikend toe. Soms was er een knokpartijtje op het schoolplein met de opgeschoten jeugd uit het Nootdorp, die eigen teelt sigaretten in de aanbieding hadden en tevens een knokploeg hadden. Dit ging de leraren te ver en deze grepen dan ook in, om de leerlingen te beschermen, tegen de zwarte handel van deze opgeschoten lui. Later in het jaar kwam er een nieuwe leerling in de klas, die lid was van de Hitlerjugend. Dit was tegen het zere been van de klas. Alle klasgenoten besloten leerling Roos (zijn achternaam) te negeren. Na een week had Roos er genoeg van en viel hij de kleinste klasgenoot aan. Er vielen rake klappen en wij trokken natuurlijk gelijk partij. Ik griste mijn tekenhaak van het bord om Roos een haal te geven, maar de leraar stond er plotseling tussen en ving de klap op. Roosje rende de gang op, om nooit meer terug te keren. Na een goed gesprek met tekenleraar Van Harte (Rooie Hein), volgde gelukkig geen straf. De volgende stap van het herrenvolk, was dat we verplicht Duits moesten leren. De heer Van Hee (het juffertje) had daar een oplossing voor gevonden, jawohl werd yes enzovoort, zo kregen we zowel Duits als Engels. Een andere leraar, de heer Esmeijer, kreeg de Sicherheitsdienst op een dag op visite, vanwege zijn zoon die in het verzet zat. In het boek geschreven door Ed van Driel, getiteld: Een zware last op jonge schouders, staat beschreven hoe dit is afgelopen. Verder hebben we de hele school laten schrikken door het slaghoedje van een huls af te vuren. Deze was vastgezet in een bankschroef. Iedereen schrok zich lam en voor ons kwam het niet zo leuk uit de bus. Drie dagen kuieren en honderd maal het reglement, waarvan de eerste regel luidde: ik moet mij zowel binnen als buiten de school ordelijk gedragen. Op een bepaald moment moest de school sluiten door een gebrek aan materiaal en elektriciteit. Tevens stond de hongerwinter voor de deur en was de verbinding tussen de woonplaatsen en de school ook onmogelijk geworden. Jammer dat de toenmalige regering deze opleiding de nek heeft omgedraaid. Later heb ik de heer Van Harten nog een keer ontmoet en na een gezellig praatje werd ik uitgenodigd de Tweede Christelijke Technische School te bezoeken. Maar daar is helaas nooit tijd voor geweest.

J. Schipper (ex SB2 leerling)


Dé gratis krant voor
de vijftigplusser!

Advertenties
Samen wonen is socialer wonen (SOR)