Met acht kinderen op een zolder

15 mei 2015, door Fred Wallast

Bijna zes jaar lang zat ons vader op zee, doordat hij niet naar huis kon komen. Hij heeft op het Penland en een ander schip gevaren en is getorpedeerd. Mijn moeder bleef achter met acht kinderen, waarvan de oudste 12 jaar was en de jongste nog maar 8 maanden. Wij woonden in Schiedam en ook daar werd gebombardeerd. Zodra de vliegtuigen overvlogen, moesten wij ons verschuilen onder de trap, waarop mijn moeder dan altijd zei: “Houden jullie mijn rok maar vast.” Op een dag kregen wij te horen dat we moesten vluchten.Zo kwamen wij bij een tante op zolder terecht. Kan je je dat voorstellen, met acht kinderen op een kleine zolder? Gelukkig kregen we een paar weken later een eigen huis, een paar stoelen en een potkachel.

Ook hebben wij de hongerwinter meegemaakt, waarbij wij vooral suikerbieten aten. Elke dag was het koud. Toch ging ons moeder kolen zoeken. Ze was blij als ze een emmertje vol had, want dan zaten wij weer lekker warm. Ook liep ze met een handkar vol met turf. Een van mijn zusjes voor, met een touw om haar middel om te trekken. Zo kon ons moeder toch nog wat geld verdienen om een brood te kopen.

Eindelijk na zes jaar kwam mijn vader weer thuis. De jongste kinderen kenden hem niet eens, die waren nog te jong om hem te herinneren. Mijn broertje vond het maar raar, een man in huis. Ik weet nog dat hij tegen mijn moeder zei: “Wanneer gaat die mijnheer weer weg?” Hij had geen besef dat het zijn vader was.

Eindelijk werden we bevrijd, wat een feest was dat. Nadat we bevrijd waren, heeft mijn vader nog een aantal reizen gemaakt en is toen helaas op 51-jarige leeftijd overleden. De laatste drie maanden voor zijn dood heeft mijn moeder dag en nacht voor hem gezorgd. Na zijn dood ben ik op 13-jarige leeftijd van school gegaan om mijn moeder te helpen in het huishouden. Dat heb ik met alle liefde gedaan. Mijn moeder is op 90-jarige leeftijd overleden. Gelukkig heeft ons hele gezin de oorlog overleefd.

Hulde aan alle zeemansvrouwen die zijn achtergebleven. Ik vind dat ze allemaal een lintje hebben verdiend. Eigenlijk zou er een film over gemaakt moeten worden, als eer aan de vrouwen die zijn achtergebleven in de oorlog.

J. Kuyl


Dé gratis krant voor
de vijftigplusser!

Advertenties
Gemeente Rotterdam