Opkomst en ondergang van ‘t Winkeltje

13 mei 2015, door Fred Wallast

ansje  van brandburg

1964, Ansje van Brandenburg opende samen met Steije ‘t Winkeltje. Ansje, een mooie, sympathieke vrouw, bekend van televisie als omroepster bij de NCRV.  Steije, een zeer bekend en geliefd acteur. Vanaf dag één tot de sluiting in 1966 zat het elke dag vol. Mensen stonden buiten in de rij te wachten tot er weer een paar weggingen. Je kon zien dat Rotterdam zo’n zaak nodig had.

Alle rangen en standen zaten aan lange tafels en iedereen had contact met elkaar. Bijvoorbeeld de  familie Groeneveld, hoogste baas van Provimi, Dr. Van Henegouwe, geneesheer-directeur van de kraamkliniek aan de Henegouwerlaan. Daar is half Rotterdam geboren. Van Splunderen, eigenaar directeur van bouwbedrijf Jansen en Van Raaij van het zeer hoogstaand advocatenkantoor aan de Mathenesserlaan. En Dirk van Herk, stratenmaker, maar door zijn contacten bij de gemeente, A.C. de Boo en ’t Winkeltje, zeer bekend. Je ziet, alle rangen en standen groot geworden. Ook kwamen er zeer veel acteurs en actrices na optredens in de schouwburg. Dat bracht weer veel schouwburgpubliek, want dat kon vaak met hun favoriete acteur of actrice een praatje of foto maken.

Veel artiesten traden op, om er maar een paar te noemen: Boudewijn de Groot, Jos Brink, Frans Halsema, Martine Bijl en Saskia en Serge.  Steije zong altijd minimaal twee liedjes, namelijk: de nachten van Parijs en Katendrecht. Later zongen alle medewerkers met Steije het lied Katendrecht mee. Het liedje, blonde Ans, ken ik niet en heb ik nooit gehoord. Volgens mij kon Ansje ook geen piano spelen, misschien later, maar niet in ’t winkeltje.

In 1966 was het pand, waarin ’t Winkeltje gevestigd was, van Chalet Suisse, wat voor een hoop moeilijkheden zorgde. Een regelmatige gast, Verbist, directeur van De Doelen, bood Ansje en Steije een locatie in De Doelen. In samenspraak met de heer Plante, van het Rijnhotel, want hij had de rechten voor de horeca in De Doelen. De foto in de krant van 14 april is van de verbouwing in De Doelen. Op de foto staan Ansje en Toon Hermans, die vaak in ‘t Winkeltje was, maar nooit heeft opgetreden,  de heer Bertrand en links de heer Plante. Na opening in De Doelen was het in het begin wel druk, maar met ander publiek. Geen lange  tafels meer en de ‘gewone man’ bleef weg. Een soort drempelvrees die in die jaren een hoop mensen hadden. Het sjieke Rijnhotel en Concertgebouw De Doelen schrok af. Ook als men  naar binnen ging, knikten bekenden wel naar elkaar, maar aan het tafeltje bijschuiven was er niet meer bij. De enige waar iedereen bleef staan was bij Moeke, de garderobejuffrouw, die zeer geliefd was.

Verder liep alles terug en Ansje’s zeggenschap werd steeds meer beperkt. Ook een sherry is nog geprobeerd, want dat was zo’n succes in Amsterdam, maar wij zijn gelukkig Rotterdam en het werd een flop. Ansje besloot te stoppen en begon wederom een nieuwe zaak op de Nieuwe Binnenweg. Dat is nooit iets geworden, het was de verkeerde plaats, wegens gebrek aan parkeerplaats voor de deur. De Binnenweg had toen ook een slechte naam, wat tot gevolg had dat de ‘gewone’ man al afgehaakt was, door het Rijnhotel en De Doelen en de andere niet ’s nachts over de Binnenweg wilden wandelen. Ansje ging naar wat anders op zoek en vond in Spijkenisse een prachtbaan in Kasteel Rhoon. Ik vond en vind het jammer dat ik daarna nooit meer contact met haar gehad heb. Ik vond en vind haar nog steeds een geweldig mens.

(Arie) Blanker


Dé gratis krant voor
de vijftigplusser!

Advertenties
Samen wonen is socialer wonen (SOR)