Van kolenhaard naar gashaard

14 juli 2015, door Fred Wallast

haard
Aan de komst van de gashaard hebben we heel goede en leuke herinneringen. Wij trouwden 19 december ’62; het was  een wat sombere dag, niet echt koud, dus ook nog geen winter. Wij waren de gelukkigen (in die tijd) dat we een flatje konden betrekken in Hoogvliet aan de Wilhelm Tellplaats, waar ik voor mijn oom een groente- en fruitwinkel ging beheren.

Als verwarmingsbron in ons nieuwe huis hadden we natuurlijk een zelfvuller, een Bocal en ik meende dat we de zogeheten ‘vijfjes’ stookten; heerlijk warm (als tie brandde!). Nog geen zakjes, maar de kolen werden los gestort, beneden in de gezamenlijke kelderruimtes die afgescheiden waren met grof gaas. Dus je moest je eerst omkleden als je de kolenkit moest gaan vullen, want alles zat onder het kolenstof.
Maar goed, natuurlijk had ik ervoor gezorgd dat deze zelfvuller, bij late thuiskomst op onze huwelijksdag, enige behaaglijke warmte zou afgeven, want het was de enige warmtebron in huis. Nou, dat was dus effe niet zo; ik voelde het al toen ik mijn vrouw over de drempel droeg. Meneer was uit gegaan! Mijn schuld waarschijnlijk, omdat mijn stokerskunsten natuurlijk nog van een zeer laag niveau waren.
Nadat ik eerst mijn kersverse echtgenoot in een van de fauteuils neergevlijd had, ging ik op m’n knieën voor de kachel om te proberen dat ding weer te laten vlammen. Niet dus, alles koud en we zijn toen maar snel een andere warmtebron gaan opzoeken. Dit was onze eerste ervaring met de kolenkachel, waar we, zeker gezien de zeer strenge winter van ‘62/’63, zeer veel plezier van hebben gehad, behaaglijke warmte en gezellig!

Maar ik werd het wel zat: dan was tie tóch weer uitgegaan en dat gesleep met de kolenkit. ‘s Zaterdagsavonds moest je altijd zorgen dat de kit gevuld was, wat in je zondagse kloffie hoefde je echt niet naar beneden te gaan, want je kwam terug als ‘kolenboer’.
Plotseling waren daar het aardgas en de gashaard. Maar ja, hoe kreeg je een gasaansluiting in je woonkamer op een flat? De oplossing was dichtbij! Via de winkel waar wij recht boven woonden kon- met toestemming natuurlijk-een gasleiding naar onze woonkamer aangelegd worden.  Vanaf dat moment ging een mooie DRU-gashaard ons flatje verwarmen, wat een uitkomst!
Jammer voor de kolenboer, al moet ik toegeven, als warmtebron en qua sfeer, kon de gashaard niet tegen de zelfvuller op!

Rinus Verheij
Ermelo


Dé gratis krant voor
de vijftigplusser!

Advertenties
Het Welzijnswarenhuis