Kralings Zwembad

Niet zo moeilijk. In 1996 schreef en produceerde ik het jubileumboek van de vereniging ter gelegenheid van het 65-jarige bestaan. Mijn medeauteur was Margriet Fock, die de eerste vijftig jaar beschrijft. Zelf beschreef ik de contemporaine geschiedenis en nam tevens de ‘vrolijke bijzaken’ onder handen, en zorgde tevens voor passend fotomateriaal. Eén van de mooiste foto’s uit het boek is een creatie van beroepsfotograaf Maarten Laupman. Met een telelens betrapte hij zomer 1995 elf jongemannen op en nabij de houten springplank. 

De foto is daarom zo leuk, omdat de boys zo naturel overkomen. Zeven makkers hangen uiterst relaxed rond de hoge plank, twee staan op de lage en eentje klimt – onder in beeld – net uit het water. Uiteraard is de jongen die met een sierlijke duik ‘ín de lucht hangt’ de grote aandachttrekker. Knap hoe Laupman deze ‘bigger splash’ heeft vastgelegd. Moet eventjes aan kunstenaar David Hockney denken. 

Zwemmen is áltijd lekker en ook nog gezond voor lichaam en geest. Zelf zwem ik het liefst in Hoek van Holland. Een duik in zee (liefst met golven) blijft voor mij het summum. Overigens heb ik indertijd uitgezocht of er nog andere particuliere zwembaden in ons land bestaan. Niet dus. Daarom moeten wij absoluut het Kralings Zwembad koesteren. Overigens hebben uitsluitend leden van de vereniging toegang tot het bad. Gelukkig is tegenwoordig veel open water voldoende schoon om er in te zwemmen. Ik woon aan de Coolhaven en nabij de Pieter de Hooghbrug (westzijde) neem ik hartje zomer wel eens een duik. 

Ik schreef het al in de vorige aflevering, ben dagelijks in de weer om mijn nieuwe boek ‘Rotterdamse Restaurants’ qua layout af te ronden. Een enorm tijdrovende klus. Daarom is dit de laatste aflevering van deze rubriek, die ik gedurende 3,5 jaar met heel veel plezier ‘gecomponeerd’ heb!