Nø366 Ken je dit nog? Werkplaats tramremise Kleiweg

Meta Buitenhuis:

“Ik herinnerde mij opeens dat mijn opa, de heer J. Buitenhuis, daar gewerkt heeft. Dat was bij Allan op de Kleiweg. Opa was daar begonnen als leerling toen hij 14 jaar oud was en heeft er met plezier gewerkt tot aan zijn pensioen. Er was altijd met de Sinterklaas een feest waar ik met hem naar toe mocht.

Dan kregen we wat lekkers en een eigengemaakt stuk speelgoed. Mijn vader was enig kind en ik ben tot mijn achtste jaar opa’s enigste kleindochter geweest. Ik mocht met hem mee met een busreis naar de Betuwe en naar diergaarde Blijdorp. Tegen iedereen zei hij: zo’n lieverd, ze is van mijn zoon. Zijn vrouw, mijn oma, heb ik nooit gekend. Ze is heel jong aan kanker overleden. Opa was gek op mijn moeder. Bij Allan had hij een klein stukje grond. Daar zaaide hij plantjes is voor zijn schoondochter.

Ik kan me nog goed herinneren dat hij een klein tuintje had en soms mocht ik mee. Ook mocht ik wel eens met opa naar de trams kijken. Op 20 maart 1930 kreeg hij een gouden horloge met inscriptie van Allan. Hoe oud hij was toen hij met pensioen ging weet ik eigenlijk niet. Ik denk dat het circa 1957 was. Het pensioen wat hij toen kreeg was eigenlijk om te huilen, Ik dacht 15 gulden per maand.

Opa ging naar een rusthuis en hij had niet eens geld genoeg om dat te betalen. Toevallig stond dat rusthuis naast de remise van de RET op de Honingerdijk, want Allan was daarnaar overgegaan.”

Ruud Kuipers:

“De tram die je hier ziet hangen is in de centrale werkplaats en remise aan de Kleiweg in Hillegersberg. Hier vond het onderhoud plaats aan de trams en bussen.

Ze hebben hier van 1960 tot 2011 gezeten en zijn daarna verhuisd naar de nieuwe remise in Beverwaard. Na zes jaar is het oude complex gesloopt en is er een nieuwe centrale werkplaats met busremise voor teruggekomen passend bij deze tijd.

Een deel van de oude werkplaats is gelukkig bewaard gebleven en wordt, als het goed is, dit jaar opnieuw opgebouwd in de provincie Zeeland bij de stoomtrein Goes- Borsele. Gelukkig gaat het niet helemaal verloren.”

V.M.M. Brunsmann:

“Het lijkt mij de remise aan de Kootsekade. Mijn oma woonde er tegenover en we telden de trams die langs kwamen.”