Papa Blanca: een misdaadondernemer

Koppelbazen werkten zwart. Ze droegen geen loonbelasting en sociale premies af en konden daardoor hoge uurlonen betalen. Ideaal voor scholieren en studenten, maar ook voor mensen die voor korte of langere tijd wat extra’s wilden verdienen. Bijvoorbeeld naast hun uitkering. Het merendeels ongeschoolde werk was zwaar: sjouwen en schoonmaken, waaronder het beruchte classificeren. Dat laatste was het reinigen van machinekamers en scheepsruimten. Wie wilde werken kon zich in alle vroegte bij het Centraal Station of in bepaalde kroegen melden. Koppelbazen kwamen dan met busjes voorrijden, selecteerden wie ze nodig hadden en brachten de werkwilligen naar het karwei bij hun klanten. De mensen kregen hun lonen per dag of per week contant uitbetaald.

Botlek en Europoort

Frans de Wit, geboren Schiedammer, groeide in die jaren uit tot de grootste koppelbaas van Nederland. Het leverde hem in de Rotterdamse onderwereld de bijnaam ‘Papa Blanca’ op. Samen met drie partners was hij veel actief in de Botlek en de Europoort. Ze deden niet aan ongeschoold werk, maar leverden echte vaklieden aan bedrijven in de metaal en de bouw, zoals gespecialiseerde lassers, metaalbewerkers, machine- en constructiebankwerkers, timmerlieden en metselaars. Aan hen viel het meeste te verdienen; miljoenen guldens per jaar. Met dank aan klanten als ICI, Akzo, BP, Gulf, Wescon, Vloeigas, Shell, Heerema, Gusto, Verolme en Hoogovens. In hun hoogtijdagen hadden De Wit c.s. 1000 tot wel 1600 mensen aan het werk. Hun verdiensten gingen op aan dure auto´s, de weelderige inrichting van hun kapitale huizen, motorjachten, kostbare wijnen, antiek en lange vakanties in luxe hotels. Wat overbleef ging via een NMB-filiaal aan de Slinge naar Zwitserland. Daarnaast investeerde De Wit veel in uiteenlopende duistere zaken als het drukken van valse bankbiljetten, vervalsen van vakantiezegels voor bouwvakkers, heling van kostbare schilderijen, zwendel met valse diamanten en exploitatie van illegale gokhuizen. Ook was hij betrokken bij btw-fraude met partijen jenever en vlees en fraude met exportsubsidies. Papa Blanca kun je dus gerust een misdaadondernemer noemen. Altijd in voor iets nieuws. Hij was ook nog eigenaar van de Sherrybar op de hoek Karel Doormanstraat/Westblaak (volgens de recherche een ‘rovershol’) en seksclub El Deux aan de Eendrachtsweg. Papa Blanca liet het ook breed hangen in het lokale nachtleven. Hij was een bekende in de kroegen, bars, discotheken en nachtclubs waar de lokale penoze kwam, zoals ‘t Fust, Cosy Corner, Melief Bender, Porto Bello, Double Diamond, De Boomerang, El Amra, La Romantica en Le Bateau. Over zijn arrestatie en de rechtszaken tegen hem in 1980 kwamen de kranten ruimte tekort. Rechercheteams van de gemeentepolitie Rotterdam en de Rijkspolitie hadden twee jaar jacht op hem gemaakt. Het leverde De Wit zeven jaar gevangenisstraf op. De Rotterdamse auteur Ad van den Dool schreef het onlangs verschenen boek ‘Papa Blanca’. Daarin praat de nu 80-jarige hoofdpersoon uitgebreid over zijn criminele activiteiten van toen. Ook sprak Van den Dool met oud-rechercheurs die onderzoek naar hem deden. Het boek vertelt ook over het tweede deel van Frans de Wits ‘loopbaan’ in de misdaad. Na zijn gevangenisstraf ging hij gewoon door en wist tot 2006 onder de radar te blijven.

Het boek ‘Papa Blanca’ is te koop op www.deoudrotterdammer.nl in onze webshop en in de boekhandel.