Ook de tweede uitgave in 2012 van De Oud-Rotterdammer staat weer boordevol nostalgische verhalen over het dagelijks leven in het Rotterdamse recente verleden.
Zo werd Bab Riem Vis ongetwijfeld geïnspireerd door deze kwakkelwinter. Het deed haar denken aan haar jeugd. Bij haar rees de vraag: waar zijn toch die strenge winters van vroeger gebleven? “Toen was het al vanzelfsprekend dat half november de eerste nachtvorst zich aandiende en er toch zeker tot in februari geschaatst kon worden.”
Zij haalt herinneringen op uit haar jeugd, hoe de bus strandde door gladheid, hoe koud het was op de fiets naar school. Zelfs de grote rivieren waren bevroren, terwijl de kleding nog niet zo berekend was op die soms extreme kou. Wollen wanten gebreid door ma, of een dito ijsmuts. Geen waterdichte jassen. Natuurlijk was er nog geen centrale verwarming. Dus bloemen op de ruiten van de slaapkamer.
Wie haar verhaal leest, vraagt zich onwillekeurig af hoe de samenleving tegenwoordig op zo’n strenge winter zou reageren. Zouden de treinen nog rijden? Hoe zou het met de files gaan? Zouden de kinderen nog ijsvrij krijgen? Wie een indruk wil krijgen hoe streng die winters nu precies waren, is aangewezen op de nieuwe papieren editie van De Oud-Rotterdammer, die weer in de vertrouwde schappen op u ligt te wachten.
